Rauðir pennar

						

án þess að ganga fyrst úr skugga um, hvort þetta sér-

kenni væri til og færa rök að því. I þeim efnum er ekki

neitt það fyrir hendi, sem hann getur vitnað í og byggt á

sem viðurkenndum fræðum.

Hann byrjar á þvi að leita að sérkennunum i kenningu

Jesú. Það er ekki hlaupið að því, svo framarlega sem

ekki á eingöngu að byggja á gömlum trúarsetningum.

Heimildirnar, sem við höfum fyrir kenningum þeim, sem

hafðar eru eftir Jesú, flytja eftir honum kenningar frá

hinum andstæðustu sjónarmiðum, svo að það dettur eng-

um biblíuskýranda í hug að ætla, að það sé allt rétt eftir

honum haft, jafnvel þótt maður láti sér algerlega sjást

yfir þann möguleika, að Jesús hafi aldrei verið til og þar

af leiðandi aldrei sagt eitt einasta orð. Það þarf að velja

úr þau ummæli, sem sennilegt þykir, að réttilega séu

höfð eftir Jesú, og þar sem ekki verður með vissu bent

á eina einustu setningu, heldur verður að byggja á líkum

einum, þá þarf að færa rök að þeim líkum, sem undir

þessar setningar renna öðrum fremur, hverja út af fyrir

sig og allar sameiginlega. Og ekki er nóg með það, að

umsækjandinn þurfi að gera þessi skil þeim ummælum,

sem fyrir honum útveljast til að heita Jesú sannarleg orð,

heldur þarf hann einnig að gera lik skil öllum þeim öðr-

um ummælum, sem eftir Jesú eru höfð o.g koma í

andstöðu við þau útvöldu að efni og anda, færa að þvi sem

sterkastar líkur, að þau ummæli séu ekki sannsöguleg

og upp úr hverskonar jarðvegi þau eru sprottin, hvort

einhver sannsöguleg atriði gætu legið á bak við þau og

hvaða straumar hefðu þá borið hin upphaflegu ummæli

afvega í núverandi form.

Þegar þessu öllu er nú aflokið, þá er að finna út hið

sérkennilega i þessu öllu saman, sem búið er að færa

rök að, að muni vera sá hluti kenninga Jesú, sem guð-

spjöllin geyma. Að þvi loknu þarf að leita að hinum

sömu sérkennum í lífi hans, sem þýðir nú reyndar ekk-

ert annað en það, að ganga úr skugga um, hvort Jesús

82