Rauðir pennar

						sér vegna veikinda, elli eða örkumla, er ekki séð fyrir

fullkomnum lífeyri.

En það, sem er i eðli sinu algerlega nýtt og veldur því,

að þessi stjórnarskrá markar sannkölluð tímamót í þjóð-

félagssögu mannkynsins, er sú staðreynd, að ekki er látið

nægja að lýsa yfir þessum mannréttindum.Þaðhefirkom-

ið í ljós í löndum hins borgaralega lýðræðis, að þessi rélt-

indi eru alþýðu manna stundum harðla litils virði, þrátt

fyrir yfirlýsingar stjórnarskrárinnar. Hin nýja stjórnar-

skrá Sovétrikjanna tryggir það jafnframt,að þessi réttindi

geti í raun og veru komið hinni starfandi alþýðu að gagni,

með því að fá henni og samtökum hennar i hendur prent-

smiðjur, pappírsbirgðir, opinberar byggingar, götur, sam-

göngutæki, skóla, hvíldarheimili og önnur efnaleg skil-

yrði þess, að þeirra verði notið. (Það er vert að taka fram,

að þessi stjórnarskrá táknar i rauninni ekkert stökk

í stjórnarfarsþróun Sovétríkjanna, heldur staðfestir

hún réttindi, sem áður voru til i aðalatriðum og

hafa verið að skapast smám saman á undanförnum

árum).

Ég held, að allir, sem kynna sér þessa stjórnarskrá,

hljóti að vera samdóma um, að hún boðar hið fullkomn-

asta lýðræði, sem enn hefir þekkzt. Ég verð því, til þess

að komast hjá að nota orðið vísvitandi fölsun, að telja

það i hæsta máta óviðeigandi, þegar þýðandinn i útlegg-

ingu sinni viðhefir orðtakið „einræði til vinstri" um það

stjórnskipulag, sem lögfest er með henni. Sá maður, sem

notaði til dæmis um núverandi stjórnskipulag Islands

jafn-óvísindalegt orð og einræði, myndi auðvitað gera sig

að almennu athlægi. En um það stjórnskipulag, sem lög-

fest er með hinni nýju rússnesku stjórnarskrá og hefir

inni að halda stórum meira lýðræði, geta jafnvel greindir

og gegnir menn leyft sér að viðhafa þetta sama orð og gert

sér vonir um að verða teknir alvarlega, vegna ókunnug-

leika lesendanna, sem fyrir tilstilli Morgunblaðsins og þvi

miður stundum líka Alþýðublaðsins hafa margir hverjir

.108