-samlegt, hinum skarpskyggnu gagnrýnendum réttarfars- ins í Rússlandi. Reyndar er hér ekki um að ræða annað <en fyrirbæri, sem einkennir flestöll réttarhöld, hvar sem er í heiminum: Glæpamaðurinn neitar, meðan hann sér það fært, en lætur undan síga, þegar sannanirnar berast að honum. —• Hinir ákærðu játa að hafa gert viðtækar ráðstafanir til að myrða helztu stjórnmálamenn Sovét- rikjanna, þeir játa að hafa átt beina hlutdeild i morðinu á Kiroff og lagt á ráðin um það, þeir játa að hafa staðið i sambandi við leynilögreglu þýzkra nazista um að koma á stjórnarfarslegum glundroða í landinu, allt í þeim tilgangi að geta siðan hrifsað til sín æðstu völd. Getur nokkur sósíalisti játað á sig andstyggilegri glæp? Maður vindrast þá dæmalausu vesalmennsku, sem hlýtur að hafa einkennt þessa gömlu byltingarmenn, alla sem einn, ef það skyldi vera rétt, að þeir hefðu látið hafa sig lil að ljúga á sjálfa sig þessum fáheyrðu glæpum. Hafi |)eir haft hreinan skjöld, hví stóðu þeir þá ekki drengi- lega fyrir máli sínu, eins og Dimitroff í Leipzig, sem var þó vissulega ekki í minni háska staddur? Um þá „sálfræðilegu" röksemd, að ólíklegt sé að gamlir Tjolsivíkar og samstarfsmenn Lenins geti hafa sokkið eins djúpt í svikum við sósíalismann og haldið er fram i á- kæruskjalinu, er fátt að segja. Djúpt voru þeir sokknir, hvernig sem á er litið, ef ekki i glæpamennsku, þá i vesal- mennsku, og hvi skyldi hið fyrra vera ólíklegra en hið síðara? Allir verða þó að játa, að það var engum heiglum hent að vera byltingarmaður i keisarans Rússlandi. Auk þess mætti spyrja: Er það ekki jafn-ólíklegt um Stalin og hans menn, gamla bolsivíka og samstarfsmenn Lenins, að þeir hafi sokkið svo djúpt að setja á svið login réttarhöld og íá þannig saklausa menn dæmda til dauða? Annars tala þeir stundum mest um Ólaf konung, sem hvorki hafaheyrt hann né séð, og í þessu máli hafa þeir vitnað mest í Lenin, sem hvorki vilja sjá eða heyra kenningar hans. Ég á hér sérstaklega við blaðamann einn hérlendan, sem fyrir 112
Beinir tenglar