Rauðir pennar

						breiddara og telja sumir, að flokkar þess hafi sannað yf-

irburði sína með þvi að skapa tvö sósíalistísk ríki, sovét-

ríkin rússnesku og kínversku, með um 300 milljónir ibúa

samanlagt. Þessi tvöalþjóðasambönd,semstefnusinnisam-

kvæmt berjast fyrir sama lokatakmarki, hafa af sögulega

grundvölluðum ástæðum háð harðvítuga baráttu sín á

milli, en breyttar aðstæður valda því, að framhald þess-

arar baráttu myndi þýða ósigur beggja fyrir sameiginleg-

um óvini, sem um þessar mundir býður af sér alvcg sér-

staklega ógnandi hættu. Nú býður hið stærra sambandið

hinu smærra til samfylkingar og setur engin önnur skil-

yrði en þau, a'ð raunverulega sé barizt fyrir atriðum, sem

standa á stefnuskrá beggja og að viðurkennt sé jafnrétti

beggja aðilja. Forráðamenn hins minna sambandsins

hafna tilboðinu.

í heiminum eru 40 milljónir félagsbundinna verka-

manna, sem sameinaðir eru i tveim alþjóðasamböndum,

Amsterdamsambandinu undir forystu hægfara jafnaðar-

manna og hinu rauða verklýðsfélagssambandi undir

kommúnistískri forystu. Hið síðarnefnda er fjölmennara

og útbreiddara og á sér i Sovétríkjunum einum saman

um 20 milljónir meðlima. Hið fyrrnefnda sameinar innan

vébanda sinna um 16 milljónir meðlima. Þar af teljast þó

nokkrar milljónir til samfylkingarfélaga með all-miklu

róttækari stefnu en sambandið í heild sinni, til dæmis 5

milljónir í Frakklandi, þar sem tala félagsbundinna

verkamanna var, áður en samfylkingin tókst, innan við

milljón, svo að vöxt sinn á síðustu tímum á þetta alþjóða-

samband einmitt samfylkingunni að þakka. Nú hefir hið

stærra sambandið boðið hinu smærra til samfylkingar og

jafnvel sameiningar á jafnréttisgrundvelli. En hinir aft-

urhaldssömu foringjar þess hafa enn getað komið í veg

fyrir, að þessu tilboði væri sinnt.

Eiga þá örlög verklýðshreyfingarinnar og lýðræðisins

í heiminum a'ð vera komin undir geðþótta nokkurra aft-

urhaldssamra og hrokafullrajafnaðarmannaforingja, sem

119