Rauðir pennar

						En  þreytt  er  hún;

hin  þunga  brún

ber þar  um  gleggstan  vott.

Og agg  og  nagg  og  arg  og sarg,

er   undirspil   viS   diskaþvott.

Hún   skúrar  gólfin,   býr   til   brauð.

Og  börnin  koma   alltaf  inn

með  eilíft  kvabb   og  nauð.

Reki  hún  þau  aftur út,

þá er hún jafnvel  dál'tið smeyk.

Og  heyrist  org,  er   hún   á  kreik,

er  hún  á   dyr,

og hlustar — kallar — spyr.

Og þegar þar er  eitthvað  að,

hún  óðar fer og lagar það.

—  En hún vill  vita  orsök alls,

sem  ósamlyndið  stafar frá,

og  réttarhöld   sín   hefur   þá:

Hún  spyr  um  sök

og   heimtar   rök,

og  refsar  þeim,   er  reynist   sá,

er   refsa   á.

—   En   ef  hinn   seki   bljúgur  ber

fram  bæn,  um  að  hún  vægi  sér,

hún  klappar   honum,  kyssir   á

þess   kaun,  sem   undir  varð.

Og   bráðum   kemur   bóndinn   heim

og biður  hana um  vatn  í fat,

að  stoppa gat  á  sínum  sokk,     ¦ -

að  sauma  tölu  á  buxnahald.

Og  svo   vill   hann  fá   mat.

124