Rauðir pennar

						lega — eru þekkingarinnar menn. Þeir eru hópur útvaldra,

sem á að fræða fólkið, hjálpa því til að velja og hafna í

samræmi við niðurstöður þekkingarinnar. Hvað er eðli-

legra en að dóms þeirra sé leitað í mikilsvarðandi málum

þjóðarinnar. Og hvað er eðlilegra og sjálfsagðara en að

þeir gefi skýr og áreiðanleg svör. Þeir hafa aðstöðu til

að vita hið sanna og þeim ber skylda til að vita hið sanna.

II.

Meginþorri þjóðarinnar stendur nú gagnvart viðfangs-

efni, sem margir vonuðu um skeið, að væri endanlega

leyst i þessu landi: öflun hinna frumstæðustu lífsnauð-

synja. Verkamaðurinn þarf að ráða fram úr því, hvernig

hann á að framfleyta fjölskyldu sinni allt árið á fárra

mánaða atvinnu eða jafnvel án atvinnu með öllu. Sjómað-

urinn, sem kemur heim eftir vertiðina kauplaus eða jafn-

vel með fæðisskuld, verður að leysa þann vanda, að halda

hungrinu frá heimili sinu til næstu vertíðar. Einyrkinn,

sem sér hýbýli sin,torfkofana, verða hrörlegri og hrörlegri,

spyr sjálfan sig, hvað við taki, þegar hreysið fellur. Á hann

að stofna til nýrra skulda, sem litlar líkur eru til, að hann

geti staðið straum af, eða á hann að flytja á mölina í at-

vinnuleysið? Þúsundir bænda verða að minnka útgjöld

sírí til fæðis og klæða svo sem framast er unnt, til að geta

staðið i skilum við lánardrottna sína. Sá hluti alþýðunnar,

sem bezt er á vegi staddur, má búast við því, að áður en

varir klappi skorturinn á dyrnar, ef hinu sama fer fram.

Samhliða þessari vaxandi fátækt alls þorra þjóðarinnar

fer svo fram áframhaldandi auðsöfnun hinna riku. Stefn-

an er ótviræð, þróunin hraðfara. Hinir mörgu og fátæku

verða fátækari, en hinir fáu og ríku verða ríkari.

Eðlilega skapar hið hraðversnandi ástand vaxandi á-

hyggjur meðal fólksins. Það spyr Um orsakirnar,

það spyr um lausnina. Það er reiðubúið að vinna,

en það vill geta lifað af vinnu sinni. Stjórnmála-

flokkarnir  svara:   Sjálfstæðisflokkurinn,   flokkur   hinna

139