Rauðir pennar

						ríku, staðhæfir að atvinnuleysið, fátæktin, sé þvi að kenna,

að núverandi þingmeirihluti og ríkisstjórn séu að fram-

kvæma sósíalismann. Hann biður fólkið að leggja stjórn-

artaumana í sínar hendur, þá muni þvi vel vegna. For-

ráðamenn miðflokkanna skella skuldinni á heimskrepp-

una og fullvissa fólkið um að þeir séu á móti hinum ríku.

Til þessa hafa þeir þó hlíft hinum ríku og lagt nýjar álög-

ur á fólkið. Neyðin er þvi að kenna, segir kommúnista-

flokkurinn, að það er ekki verið að framkvæma sósial-

ismann.

Neyðin er fyrst og fremst því að kenna, að fjárhags-

örðugleikar ríkisins eru látnir koma niður á alþýð-

unni í stað hinna ríku. En fólkið í landinu getur tekið

höndum saman án tillits til þess, hvort það vill só-

síalisma eða ekki, í baráttunni gegn atvinnuJeysinu, skort-

inum, sameinazt um að vernda þau réttindi, er það hefir,

og koma i veg fyrir, að hættulegasti óvinur þess, fasism-

inn, komist til valda á Islandi. Hinir ríku bera ábyrgðina

á hinum versnandi hag fólksins, þeir hafa mótað hina

ríkjandi stjórnarstefnu, i þeirra höndum er það fé, sem

til þess þarf, að draga úr sárustu neyðinni. Látum hina

riku borga. —

Barátta stjórnmálaflokkanna um framtíð þjóðarinnar

harðnar með hverjum mánuði, sem líður. Annars vegar er

málstaður hinna fáu og ríku, hinsvegar málstaður hinna

mörgu og fátæku, málstaður fólksins. Annarsvegar eru

fJestöll áhrifatæki landsins, hinsvegar fáein, litil blöð.

Mikill hluti þjóðarinnar er á báðum áttum. Úrslitin eru

enn tvisýn. Hvað segja hinir hlutlausu menntamenn?

Hvert stefnir það þjóðfélag, þar sem hinir ríku verða rik-

ari og hinir fátæku fátækari. Er það ekki á Ieið til fasism-

ans? Hvað verður um menninguna í þessu fámenna landi,

ef öllum þorra þjóðarinnar er fyrirmunað að lifa menn-

ingarlifi?

Hinir hlutlausu menntamenn, þ. e. a. s. meiri hluti

allra menntamanna landsins, eru það vald, sem getur ráð-

140