GUÐMUNDUR BÓBVARSSON VÍSURNAR VIÐ HVERFISTEININN ÁRIÐ 1936. Guðmunuur Böðvarsson. Ég sem steininn stíg er þreyttur maður, stari í leiðslu á hans hverfiflug. Ungur hóf ég verk mitt vinnuglaður, var mér enginn grunur þá í hug. Enginn spurði, hví ég ekki hætti, hvað mér lægi á Enginn spurði, hvort ég ekki ætti aðra starfaþrá. Sjálfur spurði ég seinna hvi mér hefðu sorgleg örlóg haslað þvílíkt svið. Og ég mælti af hljóði: Herra, gefðu heimi vorum grið. Svarið brást ei: Sjá, hér er þinn staður, sigðarinnar þræll, um dag og nátt, þvi hinn mikli þögli sláttumaður þarfnast hennar brátt. 144