1. Aukin atvinna og þá einkum atvinna við unglinga hæfi, svo að fyrstu og viðkvæmustu þroskaárin, að minnsta kosti, sé hvorki hlaðin of þungu striti né feyð og sýkt slæpi atvinnuleysisins. 2. Aukin alþýðumenntun og greiðari aðgangur að æðri skólum. Námsgjöld séu felld niður, og nemendatak- mörkun hverfi, því að hún er sama og sérréttindi yfirstéttaræskunnar á skólagöngu og útilokun al- þýðuæskunnar. Inntökuprófin séu ekki sett til þess i eins að sía æskumenn eftir stundarkunnáttu. Brýn nauðsyn er og ókeypis skólavist fram til 1618 ára aldurs og þá um leið hagnýtara nám. 3. Aukin skilyrði til íþróttaiðkana allra; ekki fárra, i' heldur allra. Æskan á heimtingu á heilbrigði og hreysti, ódýrum ferðalögum um land sitt, nýjum og nýjum sundlaugum, íþróttavöllum, íþróttastyrkjum. Þetta eru nú sem stendur nokkrar af meginkröfunum, sem íslenzk alþýðuæska gerir á hendur þvi þjóðfélagi, sem hefir ekkert rúm fyrir hana og stendur í vegi fyrir framtíðarvonum hennar og framtíðarætlunum. Að vissu leyti eru þetta hennar sérstöku kröfur, en eru um leið kröfur, sem öll önnur vinstri öfl í landinu geta tekið undir og gert að sínum og gera að vísu. 1 sam- vinnu við þau öfl verður alþýðuæskan að fá þroskakröf- um sinum framgengt. Og hún verður að leggja þeim öfl- um nýjan þrótt í hrjóst. Óefað er alþýðuæskan skipt á milli stjórnmálaflokka eins og þeir, sem eldri eru. En hún á að fullu sameigin- leg mál með vinstri flokkunum þremur. Hún er þó ekki svo mjög sýrð deilum þeirra, og vegna þess og hins einnig, að hennar málstaður er sá sami, hverjum hinna þriggja vinstri flokka, sem hún fylgir að málum, þá á hún að fylkja sér saman og knýja flokkana til slíks hins sama. Þá og þá fyrst er málum hennar tryggður fram- gangur. Þá vinnur hún sitt menningarhlutverk i stað 168