gerið Versalasveitirnar hugrakkari og ennþá grimmari en nokkru sinni fyrr. Þeir líta ekki á þetta sem fórn, heldur sem örvæntingu. Louis (þriifur byssu og miSar á Gabrielle): Bölvaði borg- arajúdas! Maurice (slær byssuna til hlioar, svo skotiS fer út i loftiö"). Gabrielle: Ef við værum vissar um að geta bundið enda á morðæðið, þá væri þetta ekkert. Hatið okkur ekki fyrir það, að við reynum. — Nú förum við. Marie: Já. (Sprengju lýstur niSur i virkiS. Louis og fleiri falla.) Marie (hleypur til hans): Louis! Þeir hafa drepið manninn minn! Louis, það er ég, reyndu að horfa á mig. Þessir djöflar hafa drepið manninn minn. Og ætt- um við svo að semja frið við þá? Ég skal koma í þinn stað, Louis. Ég skal taka við hríðskotabyssunni þinni. (ÞaS er byrjaS að leika Marseillaisen). Delescluze: (vis konurnár): Lítið i kringum ykkur! Hér eru særðir menn. Menn, sem þjást, úr okkar eigin liði. Er ekki nær að hjálpa þeim? (Nokkrar af konunum flýta sér til hinna særðu. Aðrar grípa vopn þeirra föllnu. Gabrielle stendur ein eftir). Delescluze: Sko, húsið brennur! Þau hafa haft það. Maurice: Lucien og Pauline hafa sloppið! Guy og Rose: Húrra! Delescluze: Þarna koma þeir. Marie (skýtur af hríðskotabyssunni). Delescluze: Það er rétt. Látið þá kenna á hríðskota- byssunum. Geymið þeim haglabyssurnar þangað til þeir koma nær. Ekki að skjóta fyrr en þið sjáið hvítuna í augunum á þeim. Pierre (viS Gabrielle): Ég veit að þér meintuð það vel. En nú er svo komið í heiminum, að góðvildin er sama og svik. (Hann stekkur upp á vigiS. Bardaginn hefst). Þorsteinn ö. Stephensen þýddi. 202
Beinir tenglar