Rauðir pennar

						opinskátt, beint framan í friðarþjóðirnar, á nýlendur

„sinar", tala hildaust um landvinninga í Sovétrikjunum,

um málmauð Úralf jalla og kornekrur Úkraínu sem nægt-

ir til að bæta með úr skorti þýzku þjóðarinnar (og gefur

Hitlerstjórnin þar með opinbera viðurkenningu um úr-

ræðaleysi fasismans að sjá þjóðinni fyrir lifsmöguleikum).

Þegar svo nálægt stríðinu er komið, þá er að æsa þjóðina

sem allra mest, hvetja hana með dæmi Mussolinis.

Báðir, Hitler og Mussolini, hafa ætlazt hið sama fyrir,

þó á glóðum séu um valdadrauma hvors annars. I bili

sameinast þeir um næsta ránsfeng. Stríðsáætlun fasism-

ans er í rauninni þegar i framkvæmd. Spánn varð næsli

áfangjnn eftir Abessiníu. Þar er heimsstyrjöld fasismans

hafin. Framar getur enginn um þá staðreynd deilt, að

fasisminn er að hleypa heiminum i nýtt ófriðarbál, sem

hann hefir undirbúið árum saman í landránaskyni, til

hagsmuna nokkrum auðkýfingum.        ,

Hernaðarstefna fasismans þarf ekki frekari útlistunar.

Það er óvefengjanlega staðfest með atburðum síðustu

mánaða, að strið er efst á dagskrá fasismans, enda beint

framhald, einskonar hærra stig af arðráni hans heima

fyrir. Fasisminn er ekki annað en ofbeldisráðstöfun til

þess að tryggja fáum auð, en skapa fjöldanum hungur.

Þessi staðreynd er alltaf að koma skýrar fram og verða

almenningi um allan heim betur og betur ljós. En við

neyðina er ekki auðvelt að sætta heilar þjóðir til lengdar

án loforða eða vonarneista um það, að henni muni ein-

hverntíma linna. Með landvinningaáróðri sínum reynir

fasisminn ekki sízt að vekja hjá fólkinu drauma um við-

unanlegri lífskjör. I Abessiníu er nægur auður handa It-

ölum, sagði Mussolíni, til huggunar smælingjunum, er

gjarnan þáðu meiri allsnægtir en 13 ára stjórn fasismans

hafði boðið þeim upp á. Til Úralf jalla og Úkraínu geta

Þjóðverjar sótt allsnægtir, segir Hitler, þeim til uppörv-

unar, er kann að finnast sporin þyngjast til Paradísarsælu

Þriðja ríkisins. En sannleikurinn um Abessiníustríðið er

207