henda á nokkurt menningarsvið, þar sem fasisminn hefir unnið sér frægð. Allstaðar er hrun og afturför á leið- um hans. Ekkert er fasismanum heilagt, ekki orð né eið- ar, sízt af öllu arfur þjóðarinnar, sem hann kúgar. Fræga menningarþjóð, eins og Þjóðverja, getur fasisminn á örskömmum tíma dregið niður í villimennsku. Hin frjálsa eðlilega sköpunarþrá mannsins er lögð i fjötra, og eingöngu hagnýtt til framleiðslu drápstækja. Þannig eru aðstæður menningarinnar í löndum fas- ismans. f Þar sem fasisminn fer um, leggrur hann menninguna i auðn. Ef fasisminn sigrar í heiminum, þá er menningin í veöi. II. Næst er að hta á þær aðstæður, sem menningin á við að búa Sovétríkjunum. í fullkominni andstöðu við fasismann er alheimsfrið- ur grundvallaratriði sósíalismans. Með afnámi auðvalds- skipulagsins og framkvæmd sósíalismans er i Sovétríkj- unum tekið fyrir rætur hernaðarstefnunnar. Stríð er gagnstætt eðli og lilgangi sósialismans. Fyrsta verk Sovét- stjórnarinnar var að bjóða óvinaþjóðunum frið. Rauður þráður í allri utanríkispólitík Ráðstjórnarríkjanna alla tíð síðan hefir friðarstarfsemin verið. Án þeirrar friðar- starfsemi væri heimsstyrjöldin löngu skollin yfir. í orði og verki sýna Sovétrikin friðarvilja sinn. Kjörorð þeirra er: vér ásælumst ekki fet af landi annarra, en látum held- ur ekki spönn af voru eigin. Innan vébanda Ráðstjórnar- lýðveldanna eiga allar þjóðir jafnrétti, án tillits til kyn- stofns eða þjóðernis. Sovétríkin fordæma undirokun ný- lenduþjóða, eru málsvari þeirra á hverjum vettvangi gegn landránastefnunni. Þau vinna að hlutleysissamning- um við allar þjóðir. Þau gengu í Þjóðabandalagið til þess að umsteypa það í tæki til eflingar friði, og halda þar 213