Rauðir pennar

						aralegra flokka til hlýðni við sig, náði meirihlutafylgi

þjóðanna og hóf þannig gagnsókn á hendur auðvald-

inu og fasisma þess. Á Spáni gripu þá auðmennirnir

með hjálp hersins til vopnaðrar uppreisnar, sem ennþá

stendur yfir. Þar fer fram vægðarlaust stríð, upp á líf

og dauða, milli svæsnasta hluta auðmannastéttarinnar,

sem koma vill á fasismanum, og lýðræðislegrar stjórn-

ar með samfylkingu alþjóðar að baki sér, samfylkingu

á svo breiðum grundvelli, að hún nær jafnframt til

hinna frjálslyndustu auðmanna. Á Spáni er þegar háð

úrslitatilraunin til að koma fasismanum á. Sú tilraun

hefir verið studd öfluglega af fasistarikjunum, Þýzka-

landi, ítalíu og Portúgal, og jafnvel óbeinlínis með hlut-

leysi lýðræðislandanna. Ennfremur hafa uppreisnar-

menn beitt fyrir sig erlendu Mára-liði (eins og til þess

að undirstrika þjóðernistilfinningu sína!). En þrátt fyr-

ir þennan ójafna leik, hefir tilraun auðmannanna til

að koma á fasismanum strandað á óhagganlegum mætti

samfylkingarinnar.

Spánn er nú brennidepillinn í varnarbaráttu Vestur-

evrópuþjóðanna gegn ofbeldi fasismans. Þar eru úrslit-

in háð um hrun hans eða framgang, um sigur eða ósig-

ur lýðræðis og frelsis á komandi tíma. En Spánn er nú

jafnframt brennidepillinn i baráttunni gegn hinni nýju

heimsstyrjöld, sem uppreisnin er forleikur að. tjrslit

baráttunnar á Spáni varða allan heiminn, enda skiptist

hann þegar til sóknar og varnar i málefnum Spánar.

Borgarastyrjöldin þar hefir orðið til þess, að varpa marg-

falt skýrara ljósi á hina alþjóðlegu stéttabaráttu, að

opna augu nýrra milljóna fyrir eðli og tilgangi auð-

valdsins, að svipta hræsnigrimunni af hinum dulbúnu

óvinum alþýðunnar, að sanna henni áþreifanlega lýð-

ræðisanda Sovétríkjanna (sem ein hafa sýnt spönsku

lýðræðisstjórninni einarðlegan vináttuhug og stuðning),

að staðfesta margfaldlega hina knýjandi nauðsyn á

framkvæmd samfylkingarinnar um allan heim. Barátta

224