Rauðir pennar

						til verndar henni, fari að lieyja skipulega menningar-

baráttu, fari að opna augun fyrir hættunni frá fasism-

anum. Það stendur ekki á hinum róttæku menntamönn-

um til samvinnu i þessu efni. Þeir æskja einmitt slíkr-

ar samvinnu. Og „Rauðir pennar" telja það eitt aðal-

hlutverk sitt að stuðla að þvi, að þessi samvinna tak-

ist. Hárbeitt aðvörun til íslenzkra menntamanna, ef þeir

gengju ekki alls blindir, heí'ði sá atburður mátt verða, er

höfuðmálgagn „Sjálfstæðisflokksins", er þykist vera

málsvari(M) lýðræðis og menningar, gengur svo langt

i þjónustu sinni við fasismann, gerir íslenzku þjóðinni

þá menningarsmán, að stimpla þann rithöfund land-

ráðamann, sem virðingarmesta menningarstofnun borg-

arastéttarinnar í heiminum hefir talið þess maklegan

að hljóta friðarverðlaun. Fasismadaðrið gengur hér f jöll-

unum hærra. Hvenær ætla íslenzkir menntamenn að

rumska? Hvenær finnst þeim hættan nógu alvarleg?

W. H. Auden er ungur, enskur rithöfundur, er unnið hefir sér

frægð, bæði sem leikrita- og ljóðskáld. Hann er hiklaust talinn

einn efnilegasti höfundur Englands, þeirra, sem nú eru að

vaxa upp.

í sumar dvaldi Auden hér á landi, ferðaðist viða um, en vann

jafnframt að bók um ísland, og er von á útkomu hennar í Eng-

landi mjög bráðlega. Auden hefir sýnt „Rauðum pennum" þá

góðvild, að yrkja handa þeim kvæðið, sem birt er hér að framan

í íslenzkri þýðingu.

Guðmundur Böðvarsson hefir vakið á sér athygli með kvæð-

um, sem birzt hafa eftir hann á víð og dreif í tímaritum. Nú

fyrir jólin er von á fyrstu Ijóðabók hans, „Kyssti mig sól". —

Guðmundur er bóndi á Kirkjubóli i Hvítársíðu.

240