262 SIGURÐUR NOftDAL: [vaka] háttu er ríkari en andagiftin. í bókmenntunum eru til hagleiksmenn, sem geta gert næma lesendur miklu hrifn- ari en þeir voru sjálfir, meöan þeir voru aö yrkja. Robert Browning hefur lýst þvi ógleymanlega í kvæði sínu um Andrea del Sarto, sem kallaður var hinn lýta- lausi málari", hvernig slikum hagleiksmanni getur verið innah brjósts, þegar hann hugsar um aðra listamenn: ,,Eg get gert með pensli mínum það, sem eg veit, það sem eg sé, það sem eg óska eftir innst í hjarta minu, ef eg þá nokkurn tíma óska eftir svo miklu, gert það leikandi, þótt eg segi fullkomlega, er það ef til vill ekk- ert skrum.-------Eg geri það, sem marga dreymir um að gera alla sína æfi, dreymir um, berjast við, kveljast við, og geta ekki gert. Og samt: verða ekki hinir siðustu fyrstir? Það logar skærari guðsneisti í þeim en mér. --------Verk þeirra falla til jarðar, en eg veit, að þeir sjálfir hefjast oft upp til himna, sem mér eru iokaðir, þó að þeir komi aftur og geti ekki sagt heiminum frá því. Verk mín eru nær himninum, en ekki eg sjálfur. Maðurinn ætti að seilast lengra en hann nær til, því að til hvers væri annars himinn?--------Væri eg tveir menn, einhver hinna og eg sjálfur, þá skyldi höfllð okk- ar hafa borið yfir allan heiminn!-------Þarna er nú mynd eftir þennan fræga ungling, Urbinate, sem dó fyrir fimm árum.------- Þessi handleggur er skakkt settur og þarna er galli á teikningunni. Sálin er eins og hún á að vera, en Iíkaminn ekki. Þvílíkur handleggur! Og eg gæti lagað hann! En allur skilningurinn, andinn, markið langt, langl fyrir utan og ofan mig!"* Svo undarlegir eru vegir listarinnar. Svo erfitt er að láða gildi verks af því, sem fyrir listamanninum hefur vakað. Veslings, veslings viljinn góði" getur verið þar *) I'essi lauslegu ]>ýðingarhi-ot eiga aðeins að gefa hugmynd um ei'ni ]>essa hluta kvæðisins, en alls ekki um list ]>ess og orðsnilld.