[¦VAKA] LYFJAVERZLUN A ISLANDI. 273 handiðnað h'inna einstöku lyfsala er ekki vandi að leita. Svo margir sem lyfsalarnir eru, hljóta þeir að vera mis- jafnir að hfileikum, þekkingu og samvizkusemi. Stór- ar verksmiðjur og vandar að virðingu sinni tryggja sér hins vegar hina hæfustu starfskrafta, hafa valinn mann í hverju rúmi og skifta verkum með þeim, starfinu til émetanlegrar, tryggingar og fullkomnunar. Þær geta veitt sér hin í'ullkomnustu tæki og heitt margfallt ná- kvæmari og vísindalegri aðfcrðum við lyfjatillnming- inn, bæði til þess að tryggja vörugæðin almennt og til að koma í veg fyrir mistök og slys, heldur en einstök- um lyfsölum er unnt, sem allt skortir til þess að geta keppt við verksmiðjurnar i þessum efnum. Þekking hinna fróðustu þeirra er lítil í samanburði við þá þekk- ingu', sem verksmiðjurnar hafa yfir að ráða, æfingin lítil og áhöklin ófullkomin. Og þó að ekki væri annað, skortir þá tíma til ýmsra þeirra tryggingarráðstafana, sem verksmiðjurnar telja sjálfsagðar, þar sem þeir þurfa jafnaðarlega að setja saman lyfin á sem stytzt- um tíma jafn óðum og um er beðið. Smáiðnaður þeirra ber heldur ekki nándar nærri þann kostnað, sem verk- smiðjunum er auðveldur, og er það kunnara en frá þurfi að segja, að sízt af öllu getur iðnaður einstakra manna keppt við stóriðnaðinn um ódýra framleiðslu. Ávextirnir sýna sig líka greinilega. Öll hin merki- legu visindalegu lyf, sem fundin hafa verið upp á hin- um síðari tímum, eru unnin í verksmiðjum, og er mér ekki kunnugt um, að nokkur sá vísindamaður, sem að þeim úppfinnihgum hefir staðið, hafi talið framleiðsl- unni vel borgið í höndum einstakra lyfsala. Ég ætla, að það séu ekki miklar ýkjur að segja, að flestar eða allar framfarir, sem verða í þessum iðnaði, eigi rót sína að rekja til verksmiðjanna. Daglega senda þær á markað- inn alls konar nýjungar, og þó að mikið sé þar um hé- góma, einkum frá hinum óvandaðri firmum, og tiltölu- lega fátt mikils virði af öllum þeim ógrynnum, er þar 18