Vaka

						[vaka]                    LYFJAVERZLUN A ISLANDI.                         275

lyfs, er allt komið undir því, hver bætiefni eru í því,

en þau eru ihjög mismunandi að vöxtum, og einkum er

stopult, hvort nokkuð er í því af bætiefni því, sem hollt

er beinkramarveikum. Þessi bætiefnarannsókn er flók-

in og kostnaðarsöm og alls ekki á færi einstakra ]yf-

sala. Henni valda aðeins stór lyfjafirmu, sem nú eru

farin að selja þorskalýsi, er þau taka ábyrgð á, að í séu

þau bætieíni, sem þar eiga að vera og tilgreina jafnvel,

hve mikið sé af þeim. Þegar ég gef beinkramarbarni

ávísun á venjulegt lyfjabúðalýsi, læt ég það draga á

hlutaveltu, og ræður hending, hvort það hreppir meðal

við sjúkdómnum eð þá einskisnýtt sull. Og svo er um

margar okkar ávísanir á lyfjabúðirnar. Er það ekkert

tiltökumál, þegar á öðru er ekki völ, en allt öðru máli

að gegna, þegar slikt teningskast er algerður óþarl'i.

Er ég heimsótti verksmiðju Parke, Davis & Co. í

Hounslow í Englandi í vetur, kynntist ég því meðal

annars, hve tryggilega þar er girt fyrir, að mistök geti

orðið, er lyfin eru sett saman. Ég sá lyfber búin til. Á

sérstakri skrifstofu, sem eingöngu fæst við lyfjafor-

skriftirnar, var lyfseðillinn saminn og skrifaður. Þaðan

fór hann í þá deild, sem hefir með hönduxn að vega

lyfjaefnin, þaðan þangað, sem þau eru hrærð saman, og

svo áfram deild úr deild, þangað til berin voru fullgerð

og talin. Þó að rétt tal kæmi lit, og þó að hér væri

fjöldi manna að verki, sem þessari lyfberjategund væru

þaulkunnugir og hver gæti haft eftirlit með öðrum; og

þó að unnið væri af hinum mesta setningi, var því ekki

treyst. Áður en búið var um berin, var tekið sýnishorn

af þeim, farið með það í efnarannsóknardeild verk-

smiðjunnar, þar sem það var Ieyst sundur og rannsak-

að efnafræðislega, hvort samsetningin væri svo sem

henni bar að vera. Kæmi það í ljós, að nokkru skeik-

aði, jafnvel hversu lítið og þýðingarlaust, sem það

sýndist, var mér sagt, að þau ber færu ekki á markað-

inn.