Vaka

						LvakaJ                      LYFJAVERZLUN  A ISLANDI.                            279

arnir, sem, hvað sem niðurlægingunni líður, er auð-

velt með sömu aðstöðu að græða meira á því að selja

verksmiðjulyfin en að setja saman tilsvarandi lyf sjálf-

ir, heldur við læknarnir, sem lærum ungir, kynslóð eftir

kynslóð, sömu ára- og aldagömlu lyfjaforskriftirnar

með ofmikilli fyrirhöfn til þess, að við séum fljótir til

að leggja þær fyrir óðal og læra aðrar nýjar. Að lyfja-

verksmiðjurnar skuli, þrátt fyrir þetta allt, auðsjáan-

iega eiga sigurinn vísan í samkeppninni, sýnir ef til vill

bezt áf öllu hina stórkostlegu yfirburði þeirra.

Þar sem hið gamla lyfjagerðar- og lyfjasölufyrir-

komulag er í algleymingi á íslandi, lögverndað og í föst-

um skorðum, og allt lyfjaverð miðað við það, er auðgert

að lesa út úr hugleiðingum mínum hér að framan al-

mennt svar mitt við þeirri spurningu, sem cg bí>r upp

um ástand lyfjaverzlunarinnar. En ég bið lesandann að

gæta vel að því, að það svar er a ð e i n s almennt svar,

«g á engan hátt miðað við sérstakar ástæður á íslandi.

Lyf jabúðir, þó að af hinum gamla skóla séu, eru auð-

vitað mjög misjafnar, svo að hinar fremstu og hinar

síztu þeirra eiga lítið saman nema nafnið. Hinar stærstu

og fullkomnustu lyfjabúðir, sem ég hefi séð erlendis,

éru raunar miklu líkari verksmiðjum en venjulegum

iyfjabúðum, svo stórar eru þær og vel útbúnar að á-

höjdum og mannafla. Og því stærri og fullkomnari sem

þær eru, þvi nær geta þær komizt því að keppa í ýmsu

við hinar eiginlegu lyfjaverksmiðjur, þó að það Mggi í

sjálfum eðlismun fyrirkomulagsins, að þær geti í fæstu

staðið sig til móts við hinar fullkomnustu þeirra. En

um aðrár en hinar fullkomnustu lyfjaverksmiðjur ræði

ég ekki í þessari grein. Hitt liggur í augum uppi, að þvi

smærri og ófullkomnari sem lyfjabúðirnar eru, því ver

hljóta þær að þola hér nokkurn samanburð.

Nú  hygg ég,  að  ég geri  engum  rangt  til,  þó  að  ég