Vaka

						[vaka]                      LYF.TAVERZLUN  A ISLANDI.                            281

mér, að um hverja eina góða og dýra lyfja- eða lyfja-

efnategund, væru að minnsta kosti 99 ódýrar og um

leið miður góðar, slæmar eða beinlínis sviknar. Sýnir

fátt betur það siðleysi, sem ríkt getur í verzlun en

sumt, sem uppvist verður í þessari gréin. Salvarsan er

eitt hið öruggasta lyf, sem menn þekkja við nokkrum

sjúkdómi og á einmitt við þann sjúkdóm, sem er ein-

hver sá ægilegasti, sem hugsazt getur, sárasótt. Jafnvel

þetta lyf hika menn ekki við að svíkja, þó að það mætti

virðast óárennilegt, þar sem sjúklingarnir nota það

aldrei sjálfir, heldur verða læknar að dæla því inn í

hold þeirra eða blóð. Er ekki langt síðan, að uppvist

varð erlendis, að Jæknar voru gabbaðir til að kaupa

„salvarsan" í haglega stældum umbúðum, sem var að

vísu ekkert annað en saltsýrusúrt natríum,

vita gagnslaust lyf við sárasótt.

Má sjá af þessu, að annað smærra muni mönnum

ekki vaxa í augum. Enda er það eitt hið abnennasta

gróðabragð erlendis að gabba fáfróðan almenning til að

kaupa alls konar kynjalyf við öllum hugsanlegum sjúk-

dómum. Flest blöð og tímarit, sem almenningi eru ætl-

uð, eru barmafull af ginnandi auglýsingum og vottorð-

um uin ágæti þessara svo kölluðu lyfja. Og ekki vantar

það, að abiienningur gíni við beitunni. Þó að það sé op-

inbert Ieyndarmál meðal allra upplýstra manna, að allt

þetta kynjalyfjafargan sé hið svívirðilegasta gróðabrall

og örgustu svik, raka samvizkulausir braskarar árlega

saman millíónum á millíónir ofan á þessari þokkalegu

verzlun. Þannig er talið, að norsk alþýða kaupi slík

lyf fyrir ekki minni upphæð en 8—10 millíónir króna á

hverju ári. Að vísu kunna sum af þessum lyfjum að

vera einhvers virði i einstökum tilfellum, en þó eru þau

gyllt fram úr öllu hófi, talin eiga við öllum sjiíkdóm-

um, fólk ginnt til að nota þau, hvort sem það hefir

þeirra nokkra þörf eða ekki og sekl margfölldu verði við

önnur lyf, jafngóð eða betri, sem samvizkusamir læknar