Vaka

						•282                                       VILM. JÓNSSON:                                  [vaka]

hafa að bjóða. Ömiur eru vitanlega til einskis nýt og

ekki eyris virði. Og sum eru beinlínis háskaleg, eins og

oft hefir sannazt. Ekki telja erlendir lyfsalar sig of

góða til að hafa ýms af þessum lyfjum á boðstólum og

virðist ekkert hindra þá í því, nema hægt sé að koma

yfir þá lögum og beita við þá ströngu eftirliti.

Til dæinis um það, hve langt er hægt að komast í

þessu og hvað lyfsalarnir leyfa sér, skal ég nefna eitt

dæmi, sem mér er kunnugt um frá Noregi. Fyrir 5—6

árum gekk þar kikhóstafaraldur. Læknar ráða litið við

kikhósta, eins og kunnugt er, og er því auðgert að gabba

fólk til að kaupa við honum hin fráleitustu kynjalyf.

í lyfjabúðunum í Osló var selt eitt slíkt „lyf", búið til

í Danmörku og nefnt Sodersin. Það var selt i 500 grm.

í'löskum og kostaði 8 kr. flaskan. Fyrir ötula útbreiðslu-

starfsemi og rækilegar auglýsingar fékk kikhóstalyf

þetta á sig mikið orð. Og seljendurnir í Damnörku og

lyfsalarnir í Osló rökuðu saman fé á að selja það, enda

sögðu þeir, að það rynni út cins og vatn. Og það var

það eina, sem satt var sagt um þetta kynjalyf, því að

við rannsókn kom í ljós, að það var — blátt vatn og

ekkert annað.

Ekki veit ég, hvort íslenzkir lyfsalar hafa selt þetta

Sodersín. En ýms kynjalyf selja þeir, sum ef til vill

litlu kraftmeiri, og vel má vera, að öll séu þau ekki eins

skaðlaus. Ég hygg þó að íslenzkir lyfsalar gætu, að

þessu leyti, mikið versnað frá því, sem þeir eru nú, og

eru ef til vill á þeirri leið. Að minnsta kosti hefir einn

íslenzkur lyfsali, að því er virðist óátalið af stéttarbræðr-

um sínum og heilbrigðisstjórninni, tekið upp þá ný-

breytni að auglýsa fyrir almenningi ýms rósum skreytt

lyf,janöfn með alls konar gyllingum og skrumi og jafn-

vel dulbúið sumar þessar auglýsingar sínar sem grein-

ar í dagblöðunum.

Gegn öllum þessuin ósóma höfum við íslendingar

enga   nýtilega   löggjöf,   og   gegn   lyfsöhuium   enga   aðra