Vaka

						[vAkA]                    LYFJAVERZLUN  Á ÍSLANDI.                         285

til greina getiir komið, að sjúklingurinn þurfi, og afhent

liomim þau án tafar, til ómetanlegs gagns og hagræðis

i'yrir alla, sem hlut eiga að máli. Auk þess er hægðar-

leikur fyrir læknana að flytja jafnan með sér á ferð-

um sínum svo mikið úrval af þessum nýtízku lyfjum

í Iítilli tösku, að þeir séu jafnan við því búnir utan

heimilis síns, er sjúklingar Ieita þeirra, að veita þeim

hina fyrstu nauðsynlegu úrlausn. Hver þægindi væri að

þeirri tilhögun, eins og viða hagar til á íslandi, þarf

ckki um að ræða.

Tel ég að öll rök hnígi að því, að mjóg mikið vanti

á allt það, er ég vildi krei'jast af lyfjaverzlun á íslandi,

lil þess að hi'in mætti kallast í góðu lagi:

1)   Almenningi er gert óþarflega erfitt fyrir að ná til

nauðsynlegra lyfja.

2)   Trygging í'yrir því, að Iyfin, sem til Iandsins flytj-

ast, séu ósvikin, vönduð og áreiðanleg, er svo lítil

sem verða má, auk þess sem hin tíðkanlegu lyfja-

búðalyf þola að þessu leyti engan samanburð við

verksmiðjulyf þau, sem völ er á.

3)   Svo illa er um það búið, að slys geti ekki orðið af

skakkt samsettum eða skakkt útilátnum lyfjum, að

það er meira slýmpilukku en í'yrirkomulaginu að

þakka, að þau koma ekki iðulega fyrir.

4)   Mikið vantar á, að lyfin séu eins snyrtilega með-

farin og afgreidd, sem ákjósanlegt væri.

5)   Og þrátt fyrir þetta eru lyf á Islandi dýrari en

þörf væri á, þó að bætt væri úr ölluni þessura ágöll-

um. Mun ég síðar í þessari grein leiða að því nokk-

ur beinni rök en gert hefir verið.

Þó að lyfjaverzluninni á íslandi hafi verið og sé svo

ábctavant, sem lýst hefir verið, eru allar líkur til þess,

að henni sé ætlað að hraka drjúgum frá því, sem var

og er, ncma heilbrigðisstjórnin breyti um stefnu. Þang-