Vaka

						292                                       VILM. JÓNSSON:                                  [vaka]

jnörg hundruð prósent sé lagt á aspirínið eða annað

þessu líkt. Fyrirkomulag lyfjaverzlunarinnar er nú það,

að lyfsalarnir kaupa yfirleitt efni, sem kalla má óunn-

in og breyta þeim með mjög óhagkvæmum aðferðum og

geysidýrum vinnukrafti í unna vöru. Að bera saman, á

þann hátt sem gert hefir verið, verð lyfjaefnanna. sem

lyfsalarnir kaupa, og verðið á skömmtum þeim, miztúr-

um, dropum, seyðum, smyrslum og lyfberjum, sem þeir

búa til úr þeim, er álíka viturlegt og að bera saman

timburverð og verð á stólum, borðum og skápum, sem

úr timbrinu er smíðað, og blöskrast yfir álagningunni

á viðinn. Það liggur í hlutarins eðli, að lyfjabúðar vinn-

an hlýtur með þessu fyrirkomulagi að verða svo dýr,

að verð sjálfra lyfjaefnanna verður í flestum tilfelhvm

aðeins Jítið brot af sanngjörnu verði lyfjanna fullgerðra.

Og er slikt raunar ekki einsdæmi, heldur miklu fremur

venja í flestum iðngreinum. Þó að nafnið bendi í þá

átt, eru lyfsalarnir ekki eingöngu kaupmenn, heldur

jafnframt og þó miklu fremur iðnaðarmenn. En ég held

því fram í þessari grein, að iðnaður þeirra sé úreltur,

að mestu ef ekki öllu leyti óþarfur og ekki samkeppn-

isfær við iðnað verksmiðjanna, sem hafi alla kosti fram

yfir þá. Ef þing og stjórn þykja lyfin of dýr, hygg ég að

í skakkan stað sé borið niður að lækka tölurnar i lyf ja-

taxtanmn svo nokkru nemi og bágt að vita til hvers það

kynni að leiða, heldur þurfi að gerbreyta öllu fyrir-

komulagi lyfjaverzlunarinnar. En á því tel ég, svo sem

sýnt hefir verið, hina mestu nauðsyn, og til svo mikils

að vinna með breyttu fyrirkomulagi, að verðlækkunin

skifti þar langminnstu máli.

Tillögur   mínar   um   framtíðarfyrirkomulag   á   lyfja-

verzluninni fara hér á eftir í sem stytztu máli.

Heilbrigðisstjórnin   setur   nefnd   lækna   og   lyfjafræð-