Vaka

						308                            ÓLAFUH  MARTEINSSON:                        [vaka]

en þá fór cg að hugsa um, hvort ekki mundi nú verða

i'allegra að standa og horí'a á hina sitja, heldur en að

sitja og horfa á hina standa. En ég var orðinn svo ó-

sköp þreyttur, svo að ég tróð mér að lokum inn í einn

hálftóman hekk og settist þar innst við vegg, i þeirri

von, að einhver geðslegur maður settist við hliðina á

mér. Sú von hefir víst hrugðizt, þvi að ég er búinn að

gleyma þeim, sem sat þar. Ég held nú samt, að mcr sé

óhætt að fara með, að það hafi verið kerling. Aftur á

móti man ég eftir ágætum mönnum, sem sátu á þriðja

og fjórða bekk fyrir innan mig. Það voru þingmenn og

háskólakennarar og annað stórmenni. Eg hef talað við

suma þeirra og er viss um, að þeir eru greindir menn.

Mér þótti reyndar oí'viða fyrir mig að sitja við hliðina

á slíkum inönnum framan í svona mörgum, og við þetta

tækifæri. En svo gat vel verið, að einhvern þeirra lang-

aði til að hafa dálítið af óstimpluðu keti við hliðina á

sér núna; því að nú átti að fellá niður manngreinarálit-

ið, frammi fyrir altari guðs. Eg sá þarna mann, sem stóð

svona á að gizka mitt á milli mín og meðal-höfðingja að

mannvirðingum. Mér hefði þótt hæfilegt að sitja hjá

honum, og þó hefði þá mátt vera lítið varið i þann, sem

sat hinum megin við mig.

í bekknum fyrir framan mig lá sálmurinn um dauð-

ans óvissan tima. Eg hafði alrirei lært meira af honum

en fyrsta og síðasta versið, svo að cg hugsaði, að þarna

væri þá loksins komið verkefnið handa mcr, að kynna

mér nú rækilega þennan sálm. Eg las hann tvisvar, þar

til byrjað var að syngja. Eg hef ekkert vit á söng, en í

þetta skifti þótti mér mætavel sungið, og ég efaðist ekki

um, að nú væri kirkjan helgur staður. Tónarnir frá org-

«linu, sálmurinn og sorgin í kringum mig l'ylltu hana

heilögum anda. Eg litaðist um. Margir bærðu varirnar

og virtust syngja í huganum, en aðrir sungu hátt. Ein-

stöku menn sátu alveg kaldir og rólegir. Þ.éir spilltu

heildinni, Iíkt og Hnan, sem ég hef strikað yfir hérna á