Vaka

						312                               ÓLAFUR  MARTEJNSSON:                          [vakaJ

hún mamma sáluga dó". Hún sagði meira, en ég cr bú-

inn að gleyma því. Ég sá, að ég var svo sem engu bætt-

ari af að fara í mannjöfnuð við hana, enda var hún svo

hógvær, að ég komst af með þögul drýgindi um mín

sambönd við þessa ágætu fjölskyldu. Dálítið þótti mér

það nii samt súrt í brotið, að hún skyldi hafa getað

tekið í höndina á hverju einasta mannsbarni án þess að

láta sér skjátlast. Hún sagðist líka þekkja hvert einasta

mannsbarn í fjölskyldunni, og hún vissi um sum börn-

in, hvað þau hétu. Ég þekkti ekkert óuppkomið óg ekki

nema þrennt uppkomið, og reiknaðist mér það vera

svona hérumbil 10% af höfuðstólnum, og reyndar fannst

mér það vera nóg í sjálfu sér, nema þá rétt í þetta skifti.

Við gengum um garðinn, meðan þetta var á dagskrá,

og svo komum við að leiðinu hennar mömmn hennar

sálugu. Það var ósköp góð kona og raunamædd. Eg var

farinn að verða dálítið hvarsdagslegur í hugsunarhætti

á þvi að tala við stúlkuna, en mér varð ennþá hroll-

kaldara innvortis en áður á að horfa á þetta gráa, dap-

urlega steinleiði, með blauta, dauða moldina að oí'an.

Dálítið af sinu og öðru hismi hafði setzt ofan á leiðið,

lik af einhverjum jurtum frá í fyrra. En stúlkan þurrk-

aði þetla í burt. Hún sagðist ætla að gróðursetja ein-

hver blóm þarna í framtíðinni.

Svo spurði hún mig, hvort ég vissi, að hann gamli

vinur okkar og húsbóndi væri kominn úr útlandinu og

hei'ði verið nokkra daga hérna í bænum. Hann hefði

boðið sér niður á Hótel ísland og gefið sér s v o góðan

mat, og vín með, og líka á eftir, og svo hefði hann sagt

við sig, meðal annarra orða: „Sigga, vet du det, jeg er

blevet enkemand". Ég brosti kurteislega, þó að mér þætti

það nú heldur snemmt, að fara að brosa. — Hún var

nefnilega búin að segja nícr þetta áður. Svo héldum við

áfram niður í bæ; og þegar við skildum í Austurstræti,

var ég mikið til búinn að ná mér eftir þetta allt saman.

Svo fór ég þangað, sem ég borðaði, og fékk mér tvær