LvAKA] ÚR BYGGÐARSÖGU ÍSLANDS. 327 væri ráð fyrir, að fleiri menn en 10 hefðu verið á meðal- heimili, og til þess virðast sögurnar benda eindregið. Björn M. Ólsen telur og, að mannfjöldinn hafi í lok landnámsaldarinnar varla getað verið mikið fyrir neðan 60 þi'isund, og ræður það af þessum orðum Ara*). Valtýr Guðmundsson telur hann hafa verið 6070 þúsund, eti eigi verður séð, af hverju hann dregur það**). Þorsteinn Þorsteinsson hagstofustjóri hefir gjört mér þann greiða, að reikna út, hve margir menn þyrftu að hafa flutt til landsins, til þess að þessum mannfjölda, 60 þúsundum, yrði náð, eftir 55 ár. Reikningurinn er þannig, eftir því hve há er talin hin árlega viðkoma, af því hve miklu fleiri fæðast en deyja: Arleg viðkoma Innflytjendur á ári Innflytj. alls Vz% 948 52140 1 % 824 45320 V/2% 709 38995 2% 609 33495 Hér er gjört ráð fyrir því, að jafn margir innflytj- endur hafi komið til landsins ár hvert, alla landnáms- öldina. Nú hefir Guðbrandur Vigfússon sýnt fram á, að aðstreymið til landsins fór fyrst að aukast til muna um 890. Fyrstu 15 árin hafa því miklu færri menn komið til landsins á ári en árin þar á eftir. Þetta ætti að hækka tölu innflytjendanna til muna. En þó þessa sé ekki gætt, og þó reiknuð sé mjög há viðkomutala, 2%, þá verða innflytjendurnir samt 33 þúsund. Er það næsta ósennilegt, að svo margir menn hafi getað flutzt hingað, á svo stuttum tíma, yfir jafn mikið haf og hingað var að sækja, og með þeim samgöngutækjum, sem þá vorú til. Því hafa aðrir gizkað á lægri tölu innflytjenda. Bogi Th. Melsted hefir áætlað, að innflytjendurnir ) Safn IV., 358. **) Isl. i I'j-istatstiden, 34.