Vaka

						Ivaka]                           SONGLIST  ISLENDINGA.                                 373

Pétur Guðjohnsen fékk söngmenntun sína í Dan-

mörku og hefði því mátt búast við, að hann mundi leit-

ast við að innleiða hér sömu lög og hann hafði lært og

voru tíðkuð þar. En hann virðist hafa verið þjóðrækinn

maður og viljað byggja kirkjusöngskerfi sitt á þjóðleg-

um grundvelli. Hann hefir auðvitað kunnað allan gamla

kirkjusönginn, eins og hann var sunginn í Skagafirði á

hans uppvaxtarárum, en um þann söng segir hann: að

sér geti ekki dulizt, að fjöldi af lögunum hafi verið bú-

inn að missa allt sitt eiginlega eðli í munni lýðsins og

sum enda orðin að þeim ófreskjum, sem sérhver óspillt

tilfinning flýr fyrir. Kveðst hann ætla, að þetta hafi rót

sína ekki einungis í skorti á allri íþróttalegri tilsögn í

söng í Skálholts- og Hólaskólum, en þar telur hann

vafasamt hvort tilsögnin hafi verið önnur en að kunna

Grallaralögin, eins og þau höfðu verið sungin mann

fram af manni um langa hríð, heldur einnig í því, að lög-

in hafi verið komin svo spillt frá hinum kaþólsku öld-

um yfir í hina lúthersku, og svo afbakazt æ meir og

meir eftir því, sem stundir liðu fram.

Að fara að taka þennan söng, hvort heldur það var

einraddaður söngur eða tvísöngur, og klæða hann í

samskonar búning og hljómsöng þann, er hann hafði

lært, fann hann, að ekki var viðlit; hann fór því þá leið,

sem eðlilegust var, þá, að leita til siðabótarsöngsins

þýzka og styðjast í því lagavali við innlendar nótna-

bækur, Hólabókina og Grallarann, eftir því sem til

vannst, en láta svo lögin koma fram i þeim búningi, sem

hann þekkti beztan og þau höfðu fengið í dönskum kór-

albókum, og fylla síðan eftir því sem þurfti með lögum

eftir danska höfunda, og nokkrum, sem hann eða Weyse,

tónskáldið danska, höfðu samið upp úr gömlum inn-

lendum lögum.

Ég hygg að, ef vandlega er athugað, megi sýna fram

á, að hið sennilegasta sé, að „gömlu lögin", þessi sem

Pétri Guðjohnsen fundust vera „hreinar ófreskjur", séu