Vaka

						ÍVAKAj                                     RITFREGNIR.                                           389

brosa til hans og láta hið f jarhvíta Ijós hans fylla hug-

ann sunnudagsunaði og jólaskapi. En hvert sinn er

hann hafði verið slæmur eða gert eitthvað ljótt, þá

forðaðist hann helzt að líta í áttina til jökulsins, þá var

sem hugurinn lokaðist fyrir ljósi hans, eins og eitthvað

svart væri komið á milli, svo að það gæti ekki skinið

innst í sál hans. Það vakti honum ætíð sorg og blygð-

un, það var eins og að verða ósáttur við föður sinn og

móður". —

Hver sem drögin til sögunnar hafa verið, þá gengur

hún á sömu nótum og vísa Þóris. Halldór Bessason,

norðlenzki sægarpurinn, er iturvaxna karlmennið, sem

konur ósjálfrátt unna. Hann er í senn bæði veikur og

sterkur. Veikleikinn stafar af því, sem bezt er í fari

hans. Fyrsta ást hans er djúp og hrein, viðkvæm og ó-

framfærin. Það ræður örlögum hans. Einkavinur hans

fellir ást til sömu stúlku. Halldór hefir sig ekki frammi,

ætlar henni að velja milíi þeirra. Hún tekur hinn

en gleymir Halldóri aldrei. Hann yfirgefur æskustöðv-

ar sínar fyrir norðan og gerist bóndi og formaður á bát

á Suðurlandi. Fær fyrir ráðskonu og þar með ástmey

Sálvöru, glæsilegustu konu þar um sveitir, er danskur

selstöðukaupmaður hefir lengi gengið eftir. í ofviðri

einu verður Halldór að leita hafnar í annari sveit, kemst

með nauminduin til bæjar og situr þar veðurtepptur í

þrjár vikur. Þarna hittir hann unga og óframfærna

stúlku, er dregur huga hans að sér með örlagariku

seiðmagni, af því að hún minnir hann svo mjög á fyrstu

ástmey hans. Hann lofast henni áður en hann fer það-

an, þó að hann finni, að þarna gerist hann ódrengur.

Hann er nú bundinn því bandi, sem hann má ekki slíta

og verður að taka afleiðingunum, hvað sem á dynur.

Þegar hann kemur heim, brestur hann kjark til að

segja Salvöru, hvernig komið er, og sér loks ekki ann-

ars úrkost en að söðla hesta sína og sækja hina. Salvör

spyr hvort þetta sé nýja húsmóðirin, og er hann játar

því, rekur hún silfurbeltið, tryggðapantínn frá honum,

á nasir honum, gengur tíguleg á fund kaupmannsins og

giftist honum. — Sagan verður nú um baráttu Halldórs

— um baráttu hans við náttúruöflin, þar sem hann

gengur jafnan með sigur af hólmi, að vísu eitt sinn sem

örkumlamaður,   —   um    baráttu    hans   við   dapurlegt