Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nżtt kirkjublaš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nżtt kirkjublaš

						JNÝTTjnEXJTJBLAfi_____________    253
að þeir skyldu nema land saman vestur á sléttuflæmum Am-
eríku til þess að vinna mannkyninu gagn með góðri fram-
göngu, þá snart hinn helgi andi tímans þessa tvo yngstu niðja
hinna fornu víkingaþjóða Norðurlanda. Og báðir efndu það
er þeir hétu.
Það er nálega frá dæmum hvað mikið álit og ástsæld hinn
umkomulitli ungi læknir gat áunnið sér hjá þeim fjarlæga
þíóðblendingi, sem hann starfaði hjá, eða hve harmdauði hann
kvaddi hina ungu borg Ciinton og nærliggjandi landsálfur.
Þó skiljum vér það vel, þegar vér lesum hinar merkilegu eftir-
mælagreinir þarlendra manna eftir hann. Þær sýna og sanna
best hver stakur ágætismaður Kristján læknir hefir verið, bæði
að dugnaði, vitsmunum og valmensku — og mest að vál-
mensku, Hið sama sjáum vér af erfðaskrá hans, af rækt
hans og rausn við fósturjörð sína, og eins af öllum öðrum
gjöfum hans og ráðstöfunum. Jafnvel hin hóflega upphæð,
er hann ætlaði fyrir minnismark á gröf sinni vottar hið sama,
því þar hefir hann ekki einungis fylgt Iensku þarlendra heldri
manna, heldur hefir hann viljað að sitt íslenska nafn skyldi
sjást og lesið verða, þegar stundir liðu, og væri þá hann eða
ættjörð hans ekki með öllu úr sögunni — á meðan. Andlát
hans hefir orðið ástvinum hans ógleymanlega hugðnæmt —
hið fegursta og eðlilegasta andlát frjálsborins og vel kristins
mannvinar. —
„Meðan þú átt, þjóðin fróða,
þvílík mannablóm,
áttu sigur, gull og gróða,
guð og kristindóm"!
M. J.
Niðurlagning og samsteypa kirkna.
Út af íréttum i N. KbL um fyrirliugaða kirknasameiningu i
Grímsnesinu ritar gamall Grímsnesingur, sem lengi hefir þó eigi
átt þar heima, á þessa leið:
„Mikið þykir mér leiðinlegt kirkjubrotið í Grrímsnesinu. Að
hugsa sér að nútiðarkynslóðin skuli vera að rífa niður og umturna
verkum feðra sinna! Eg man þá er eg var barn, hve mjög menn
gáíu til Búrfellskirkju marga iallega og vandaða gripi, gafu þá
með ánœgju og ljúfu geði, hve innilega þeir hlúðu að kirkju sinni
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 241
Blašsķša 241
Blašsķša 242
Blašsķša 242
Blašsķša 243
Blašsķša 243
Blašsķša 244
Blašsķša 244
Blašsķša 245
Blašsķša 245
Blašsķša 246
Blašsķša 246
Blašsķša 247
Blašsķša 247
Blašsķša 248
Blašsķša 248
Blašsķša 249
Blašsķša 249
Blašsķša 250
Blašsķša 250
Blašsķša 251
Blašsķša 251
Blašsķša 252
Blašsķša 252
Blašsķša 253
Blašsķša 253
Blašsķša 254
Blašsķša 254
Blašsķša 255
Blašsķša 255
Blašsķša 256
Blašsķša 256