Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Nżtt kirkjublaš

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Nżtt kirkjublaš

						NÝTT KffiKJUBLAB                                 93
var komin miðja vegu, niður í svonefnda Hvamma — en það
er um klukkutíma gangur — man hún alt í einu eftir því,
að hún hefir gleymt að taka til sykur í pelann minn. En
það sá hún að ekki tjáði að láta mig vera sykurlausan — eg
myndi tryllast af óþekt og skælum og telpan sem átti að gæta
min, myndi engu tauti koma við mig, ef eg fengi ekki sætt í
pelann minn. Tók hún það þá til bragðs, að hún lét matinn
frá sér þarna, þar sem hún stanzaði og hljóp heim aftur.
Sykurinn var uppi á stofulofti og var það læst. Stiginn upp
á loftið var framan við stofudyrnar í dimmum gangi. Þegar
hún kemur að stofudyrunum finnur hún megna reykjarlykt,
og þykist vita að reykurinn muni vera i stofunni. Þrífur hún
þá stofulykilinn uppúr vasa sínum i snatri, og opnar stofuna;
og hún er þá kúffull af reyk. Þá man mamma alt í einu
eftir því, að í flýtinum, sem á henni var, þegar hún var að
fara af stað með matinn, hefir hún gleymt logandi kertisskar-
inu á borðinu. Var kertið brunnið upp til agna; frá skarinu
hafði síðan kviknað í borðinu, og var það mjög brunnið þeg-
ar mamma kom að. Telur hún víst, að bærinn hefði brunnið
til ösku, hefði hún ekki alt í einu munað eftir mér og sykr-
inum. Mátti víst litlum tíma muna, að ekki væri kviknað i
gólfinu. — Eg fekk sykurinn og fólkið matinn — þó seint
yrði þenna daginn.
Þessar  sögur hefir móðir m/n sagt mér, og er það næg
sönnun þess, að þær séu áreiðanlegar.
Guðmundur Davíðsson.
lorðurreið j§kagfirðinga.
Æfisaga GWsla Konráðssonar segir nokkuð af heimsókn Skag-
firðinga til Grríms amtmanns á Möðruvöllum vorið 1849. Munu
þeir áem lesið hafa líka vilja heyra söguna sagða innan frá amt-
manns garði.
Eg var fyrir skemstu í heimsókn hjá frú Þóru Melsteð. Hang-
ír ^ þar á vegg mynd af Friðriksgáfu, vék eg að því að skíðgarð-
urinn fyrir framan húsið hef'ði verið farinn, er eg var kunnugur
þar 1 tið Kriatjána amtmanns. Vöktust þá upp fornar minningar
hjá frúnni, og sagði hi^n svp frá;
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 89
Blašsķša 89
Blašsķša 90
Blašsķša 90
Blašsķša 91
Blašsķša 91
Blašsķša 92
Blašsķša 92
Blašsķša 93
Blašsķša 93
Blašsķša 94
Blašsķša 94
Blašsķša 95
Blašsķša 95
Blašsķša 96
Blašsķša 96