Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vikan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vikan

						í allar áttir. Eftir það voru aðeins tveir
eftir af hópnum.
Hvað varð af hinum vissum við ekki
þá, en fyrir einhver óskiljanleg atvik
hittumst við allir við landamærin! Við
komum til smábæjar, sem heitir Da-
wang, langt austur í Assam; hann hafði
áður heyrt undir Tíbet en var nú Ind-
landsmegin við landamærin. Þarna var
það öruggt, að við þorðum að hvíla
okkur í 4 sólarhringa. Það var dásam-
legt að sofa og fá nokkurn veginn fylli
sína. Sú leið sem við höfðum fárið, var
einhver erfiðasta og hættulegasta leið-
in i Tibet.
Við gátum ekki verið um kyrrt í Da-
wang. Það var of hættulegt, bæði okkur
sjálfum og heimamönnum. Við áttum
ennþá eftir þriggja vikna ferð til frels-
isins. Þessar vikur voru ef til vill erfið-
ari en hinar, sem við vorum búnir að
ganga i gegnum. Við vorum ekki vanir
Koparkatlar og könnur er sleglð silfri.
þvi loftslagi sem nú tók við. Þetta var
hitabeltisskógur, svo rakur að við sáum
varla til himins fyrir mistrinu. Nú vor-
um við komnir í 40 gráðu rakan hita.
Við vorum búnir með matinn, sem við
fengum í Dawang, — það var reyndar
ekki mikill matur og margir um hann.
Við hefðum eflaust getað skotið fugla
og dýr okkur til matar, en við Tíbetbú-
ar gerum það ekk'i. Vatnið var svo fúlt
að við þorðum ekki að drekka það, svo
við urðum að láta okkur nægja að sjóða
netlusúpu. En við urðum veikir af
benni, það virtist ekki hægt að losna við
eitrið á þessum slóðum. Svo vorum við
líka mjög kvalin af skorkvikindum.
Einn af siðustu dögum flóttans, komu
flugvélar í Ijós j'fir okkur. Við flýttum
okkur í skjól, en það komu engar
sprengjur, þetta var matur, sem kastað
var til okkar. Enn þann dag í dag vit-
um yið ekki hvaðan þessi matur kom.
Þegar við komum til Indlands, átti ég
aðeins tvo anna í vasanum, það dugði
rétt fyrir einum bolla af tei. Við söfn-
uðumst þarna saman, nokkrir flótta-
menn, og áttum mjög erfitt uppdráttar.
Ég seldi úrið mitt, byssuna og allt sem
ég gat fengið peninga fyrir, en það var
ekki lengi etið upp. Að lokum neyddist
ég til að betla daglegt viðurværi, og ég
var ekki einn um það.
Fyrir fjórum árum kom þessi ungi
Lamastúdent til Noregs. 1 eitt ár var
hann kennari og prestur í skóla fyrir
drengi frá Tibet, í Gjövik í Noregi. —
Drengirnir höfðu þá lokið við gagn-
fræðaskólanám og nú stóð fyrir dyrum
að læra eitthvað til að hafa ofan af fyr-
ir sér í framtíðinni. Og Thubten ætlaði
líka að læra einhverja iðn. Honum var
boðið að taka þátt í iðnnámi með hinum
piltunum, vildi hann verða vélsmiður,
rafvirki, eða byggingameistari? Eða
óskaði hann eftir því að verða kennari?
— Nei, takk, svaraði Thubten, — ég
vil verða ljósmyndari og kvikmynda-
tökumaður. Reyndar voru allir piltarnir
í skólanum i Gjövik hrifnir af mynda-
Slík listaverk verður að varðveita, og taka af þeim
myndir, fyrir komandi kynslóðir.
töku. Þeir klipptu út allar myndir, sem
komu af þeim í blöðunum, það var eins
og dýrmæt gjöf. Var það þetta, sem
hafði lokkað bann. Gat hann orðið að
nokkru gagni fyrir þjóð sína með slikri
menntun ?
—  Ég var beðinn að tala við þennan
unga pilt, segir presturinn í Gjövik. —
Ég var jafnvel beðinn að fá hann ofan
af þessu. Pilturinn sem ég hitti var föl-
ur og magur, augun djúpstæð. Hann var
ólikur hinum piltunum í skólanum,
sem voru hraustlegir og virtust búa yf-
ir ótæmandi orku.
Thubten var svo f jarrænn, að ég gekk
varlega til hans.
—  Hvers vegna viltu verða ljós-
myndari, Thubten?
Feimnislega andlitið ljómaði af
áhuga og hann gat varla komið upp
orði. — Vegna þess að það eru engir
myndasmiðir í Tíbet. Hugsið ykkur
bvað ég get gert með myndum, ég get
sýnt allt sem ég upplifi sjálfur. Okkur
vantar myndir, til að senda með blaða-
greinum, út um allan heim; myndir í
kennslubækur handa okkar eigin fólki;
myndir í annála fyrir afkomendur okk-
ar. Og síðast en ekki sizt, myndir af
listmunum, sem við höfum framleitt
og framleiðum í flóttamannabúðunum
og seljum út um allan heim. Þar eru
ofin fögur myndskreytt teppi, búin til
Framhald á bls. 50.
2o. tbi.   VIKAN 23
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52