Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vikan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vikan

						— Þessi mynd tók
af mér völdin.
Hún   sagði:   Ég
vil fá svartan lit
og    þennan    arm
hérna,   en   ekki
þarna. Enda kail-
aði ég hana Ego.
„Eins og úr launsátri búast vélmennin til árásar, úr ölium áttum ota þau . . . hnff-
unum". Úr listdómi svissneska rithöfundarins René Scherrers um sýningu Jóns
Gunnars í Gallerí Súm.
— ... við ættum
að þekkja mann-
skepnuna   nógu
vel til að vita að
alltaf   verða   til
einhverjir    sem
vilja  éta  meira
en aðrir . . .
þess vegna er
Egó   ln'iiiui   hníf-
um   til   að   verja
fjöreggið . . .
MlMiMmJMIlMll |MI ~
— Þarna höfum við eitthvað sem er
mjúkt og þægilegt viðkomu og býður
manni faðminn . . .
ekki eftir RFay Bradbury. Þar er
lýst bjartari tækniframtíð mann-
kynsins, en þar var líka
kvikindi sem var kallað Hound-
dog. Þetta var vél, róbot, og í
hana var sett gataspjald með
öllum mögulegum upplýsingum
um hina og þessa menn. Og ef
einhver þeirra gerði eitthvað af
sér, þá tók vélin við sér, elti hann
uppi og drap hann með eitur-
hroddi. Þetta var annars ósköp
þægileg vél, enda ætluð til
heimabrúks. Eigendur vélarinnar
voru brunaliðsmenn, sem höfðu
það verkefni að safna saman
bókum og brenna þær — þetta
gerist langt frammi í tíðinni,
vitaskuld. Og Hound-dog var
varðhundur.
— Læturðu fremur stjórnast
af tilfinningu, þegar þú gerir
myndir þínar, en að þú skipu-
leggir þær nákvæmlega fyrir-
fram?
- Þetta eru einhver
lífræn form sem eru
með hnífum og oddum
og þau hljóða, - þau
eru heit og titra. Það
er eitthvað að gerjast
þarna, ívélinni - tekn-
íkinni í heiminum, sem
við vitum bara ekki
hvað er!
— Það er ýmist. Þessa mynd
gerði ég beinlinis samkvæmt til-
finningu. En það gekk aldrei
svo langt að hún tæki völdin
af mér. En það gerði aftur á móti
þessi svarta þarna, þegar ég var
búinn með grindina og farinn að
vinna með hana. Hún sagði: ég
vil fá svartan lit. Ég vil ekki
hafa þennan arm hérna, heldur
þarna. Það var kannski sumt í
þessu sem kom ekki heima við
mitt formskyn, en það varð  að
hafa það. Hún tók af mér völdin,
enda kallaði ég hana Egó.
Jón Gunnar stóð upp og
benti á umrædda mynd, sem
reis hér upp við einn veginn
og ber nokkuð óhugnanlegan
skrímslissvip, minnir einna helst
á risakolkrabba, en hér stendur
aukheldur hnífur framúr hverj-
um armi og í miðju glittir á auga
stórt eins og skálarbotn. Raunar
var myndin ekki nema svipur hjá
sjón þá, þar sem mekanisminn í
henni var ekki í gangi, en þegar
hann er það flýtur rauð efja í
eilífum straumi yfir augað.
— Grunnhugsunin í þessu,
sagði Jón, — var sú, að þegar
tækniþróunin er komin á hærra
stig á jörðu hér, þá yrðu að vera
orðnar til vélar, sem sjá fyrir
öllum okkar þörfum. Stórar vél-
ar, sem hugsa og vinna sjálfar
án stjórnar og afskiptasemi
manna, og framleiddu t.d. mat úr
einhverjum lífrænum efnum. Og
við ættum að þekkja mann-
skepnuna nógu vel til að vera
vissir um að alltaf verða ein-
hverjir einstaklingar, sem
vilja éta meira en aðrir
og væru vísir til að reyna
að eyðileggja þessar vélar. Þær
verða því að geta haft vit fyrir
mönnunum, og þessvegna er Egó
búinn hnífum til að verja fjör-
eggið, sem hann felur í sér.
Ég er að reyna að benda fólki
Framhald á bls. 41
20. tbl.   VIKAN 27
					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52