Tķmarit.is
Leita | Titlar | Greinar | Um vefinn | Algengar spurningar |
skrį inn | Íslenska | Føroyskt | Kalaallisut | Dansk | English |

Vikan

PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |
Skoša ķ nżjum glugga:
PDF  | HQ_PDF  | JPG  | TXT  |


Ašlaga hęš


Vafrinn žinn styšur ekki PDF skjöl
Smelltu hér til aš skoša blašsķšuna sem JPG
Vikan

						— Þessi mynd tók

af mér völdin.

Hún   sagði:   Ég

vil fá svartan lit

og    þennan    arm

hérna,   en   ekki

þarna. Enda kail-

aði ég hana Ego.

„Eins og úr launsátri búast vélmennin til árásar, úr ölium áttum ota þau . . . hnff-

unum". Úr listdómi svissneska rithöfundarins René Scherrers um sýningu Jóns

Gunnars í Gallerí Súm.

— ... við ættum

að þekkja mann-

skepnuna   nógu

vel til að vita að

alltaf   verða   til

einhverjir    sem

vilja  éta  meira

en aðrir . . .

þess vegna er

Egó   ln'iiiui   hníf-

um   til   að   verja

fjöreggið . . .

MlMiMmJMIlMll |MI ~

— Þarna höfum við eitthvað sem er

mjúkt og þægilegt viðkomu og býður

manni faðminn . . .

ekki eftir RFay Bradbury. Þar er

lýst bjartari tækniframtíð mann-

kynsins, en þar var líka

kvikindi sem var kallað Hound-

dog. Þetta var vél, róbot, og í

hana var sett gataspjald með

öllum mögulegum upplýsingum

um hina og þessa menn. Og ef

einhver þeirra gerði eitthvað af

sér, þá tók vélin við sér, elti hann

uppi og drap hann með eitur-

hroddi. Þetta var annars ósköp

þægileg vél, enda ætluð til

heimabrúks. Eigendur vélarinnar

voru brunaliðsmenn, sem höfðu

það verkefni að safna saman

bókum og brenna þær — þetta

gerist langt frammi í tíðinni,

vitaskuld. Og Hound-dog var

varðhundur.

— Læturðu fremur stjórnast

af tilfinningu, þegar þú gerir

myndir þínar, en að þú skipu-

leggir þær nákvæmlega fyrir-

fram?

- Þetta eru einhver

lífræn form sem eru

með hnífum og oddum

og þau hljóða, - þau

eru heit og titra. Það

er eitthvað að gerjast

þarna, ívélinni - tekn-

íkinni í heiminum, sem

við vitum bara ekki

hvað er!

— Það er ýmist. Þessa mynd

gerði ég beinlinis samkvæmt til-

finningu. En það gekk aldrei

svo langt að hún tæki völdin

af mér. En það gerði aftur á móti

þessi svarta þarna, þegar ég var

búinn með grindina og farinn að

vinna með hana. Hún sagði: ég

vil fá svartan lit. Ég vil ekki

hafa þennan arm hérna, heldur

þarna. Það var kannski sumt í

þessu sem kom ekki heima við

mitt formskyn, en það varð  að

hafa það. Hún tók af mér völdin,

enda kallaði ég hana Egó.

Jón Gunnar stóð upp og

benti á umrædda mynd, sem

reis hér upp við einn veginn

og ber nokkuð óhugnanlegan

skrímslissvip, minnir einna helst

á risakolkrabba, en hér stendur

aukheldur hnífur framúr hverj-

um armi og í miðju glittir á auga

stórt eins og skálarbotn. Raunar

var myndin ekki nema svipur hjá

sjón þá, þar sem mekanisminn í

henni var ekki í gangi, en þegar

hann er það flýtur rauð efja í

eilífum straumi yfir augað.

— Grunnhugsunin í þessu,

sagði Jón, — var sú, að þegar

tækniþróunin er komin á hærra

stig á jörðu hér, þá yrðu að vera

orðnar til vélar, sem sjá fyrir

öllum okkar þörfum. Stórar vél-

ar, sem hugsa og vinna sjálfar

án stjórnar og afskiptasemi

manna, og framleiddu t.d. mat úr

einhverjum lífrænum efnum. Og

við ættum að þekkja mann-

skepnuna nógu vel til að vera

vissir um að alltaf verða ein-

hverjir einstaklingar, sem

vilja éta meira en aðrir

og væru vísir til að reyna

að eyðileggja þessar vélar. Þær

verða því að geta haft vit fyrir

mönnunum, og þessvegna er Egó

búinn hnífum til að verja fjör-

eggið, sem hann felur í sér.

Ég er að reyna að benda fólki

Framhald á bls. 41

20. tbl.   VIKAN 27

					
Fela smįmyndir
Blašsķša 1
Blašsķša 1
Blašsķša 2
Blašsķša 2
Blašsķša 3
Blašsķša 3
Blašsķša 4
Blašsķša 4
Blašsķša 5
Blašsķša 5
Blašsķša 6
Blašsķša 6
Blašsķša 7
Blašsķša 7
Blašsķša 8
Blašsķša 8
Blašsķša 9
Blašsķša 9
Blašsķša 10
Blašsķša 10
Blašsķša 11
Blašsķša 11
Blašsķša 12
Blašsķša 12
Blašsķša 13
Blašsķša 13
Blašsķša 14
Blašsķša 14
Blašsķša 15
Blašsķša 15
Blašsķša 16
Blašsķša 16
Blašsķša 17
Blašsķša 17
Blašsķša 18
Blašsķša 18
Blašsķša 19
Blašsķša 19
Blašsķša 20
Blašsķša 20
Blašsķša 21
Blašsķša 21
Blašsķša 22
Blašsķša 22
Blašsķša 23
Blašsķša 23
Blašsķša 24
Blašsķša 24
Blašsķša 25
Blašsķša 25
Blašsķša 26
Blašsķša 26
Blašsķša 27
Blašsķša 27
Blašsķša 28
Blašsķša 28
Blašsķša 29
Blašsķša 29
Blašsķša 30
Blašsķša 30
Blašsķša 31
Blašsķša 31
Blašsķša 32
Blašsķša 32
Blašsķša 33
Blašsķša 33
Blašsķša 34
Blašsķša 34
Blašsķša 35
Blašsķša 35
Blašsķša 36
Blašsķša 36
Blašsķša 37
Blašsķša 37
Blašsķša 38
Blašsķša 38
Blašsķša 39
Blašsķša 39
Blašsķša 40
Blašsķša 40
Blašsķša 41
Blašsķša 41
Blašsķša 42
Blašsķša 42
Blašsķša 43
Blašsķša 43
Blašsķša 44
Blašsķša 44
Blašsķša 45
Blašsķša 45
Blašsķša 46
Blašsķša 46
Blašsķša 47
Blašsķša 47
Blašsķša 48
Blašsķša 48
Blašsķša 49
Blašsķša 49
Blašsķša 50
Blašsķša 50
Blašsķša 51
Blašsķša 51
Blašsķša 52
Blašsķša 52