Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                             91

Atriðapróf í reikningi

Þess verður seint of vandlega gætt í reikingskennslu, að

einföldustu undirstöðuatriðin séu rækilega lærð og æfð,

áður en lengra er haldið. Hve lítið, sem frá þeirri reglu

er vikið, kemur það börnunum í koll síðar við námið.

Vandlátir kennarar leggja því á það mikla áherzlu, að

börnin nemi hvert atriði til hlítar, áður en þau byrja á því

næsta. Þeir ganga úr skugga um það með prófi í ein-

hverri mynd, að barnið kunni aðferðina. Barninu sjálfu

er líka nauðsynlegt að geta sannfært sig um kunnáttu sína

eða kunnáttuleysi. Börnum er mjög gjarnt að álíta sig

kunna eina eða aðra reikningsaðferð, þótt svo sé ekki.

Ekki er það heldur næg sönnun fyrir kunnáttu, þó að

barnið hafi farið yfir tilsvarandi æfingadæmi í reiknings-

bókinni, jafnvel oftar en einu sinni, því að mörgum nægir

það ekki til þess, að þau kunni aðferðina og séu viss í að

beita henni rétt.

Prófum þessum má haga á margan veg. Það má láta

barnið reikna á töfluna. Hægt er að setja því fyrir viss

dæmi í reikningsbókinni og láta það reikna þau undir

eftirliti kennarans. Skrifa má dæmi á töfluna, ýmist val-

in úr bókinni eða samsvarandi dæmi, sem barnið hef ur ekki

reiknað áður. Einnig má fá því laust spjald eða miða með

dæmum, og er það bezt.

Síðastnefnda aðferðin hefur verið notuð kerfisbundið

í Laugarnesskólanum í Reykjavík nú í vetur. Jónas B.

Jónsson, sem verið hefur kennari þar við skólann, en er

nú fræðslufulltrúi Reykjavíkurbæjar, hefur á undanförn-

um árum samið og reynt prófakerfi það, sem notað er í

skólanum. Það nær yfir mestan hluta námsefnis barna-