MENNTAMÁL 97 einhverju skeiki í þessum tölum, þar sem ekki hefur veriS unnt að endurskoða þær til hlítar. Skráin ber með sér, að lögfræði hefur orðið bezt til kandídata. Eru lögfræðikandídatar 428, en læknakandídat- ar koma næst, 402. Hefur viðkoma kandídata orðið lang- samlega mest í þeim deildum tveimur. Á síðustu árum eru brautskráðir mun fleiri læknakandídatar en lögfræði- kandídatar, og verða læknakandídatar að öllum líkindum orðnir í heild sinni fleiri lögfræðingum eftir svo sem 5 ár. III. Annar aðalþátturinn í starfsemi háskólans er vísinda- leg rannsóknarstörf kennara. Við háskólann hafa verið unnin ágæt vísindastörf í ýmsum greinum. Skrá um rit háskólakennara kemur út fimmta til tíunda hvert ár, síð- ast kom hún út 1952, en næsta haust kemur út skrá, sem miðuð er við árslok 1960. I þessum skrám sést, að marg- ir háskólakennarar eru hamhleypur til ritstarfa, og er ánægjulegt til þess að vita, að nokkur hluti af ritum og ritgerðum þeirra birtast í erlendum fagtímaritum eða að öðru leyti á erlendum málum. Með þeim hætti má vænta þess, að háskóli vor geti lagt nokkuð af mörkum til heims- menningarinnar, en það hlýtur að vera takmark háskól- ans bæði að efla menningu þjóðar vorrar, og eins hitt að vera nokkur veitandi við aðrar þjóðir. Ýmsir af kennur- um háskólans eru kunnir menn erlendis, sem hafa vakið þar athygli á landi sínu og þjóð og íslenzkum vísindum og hlotið þar ýmsar sæmdir. IV. Okkur, sem f jöllum einna mest þessa stundina um mál- efni háskólans, er næsta gjarnt á að líta fram á veginn, reyna að gera okkur grein fyrir þörfum skólans næstu ár og eftir föngum áratugi. Blasa þá við mörg verkefni. Um hina innri skólastarfsemi þarf hvorttveggja að treysta þá