MENNTAMÁL 99 allsæmilega rannsóknaraSstöðu við aðrar stofnanir, en a'llt að einu myndu starfskraftar þeirra nýtast betur við háskólann og kennslustörf þar. Þá er brýn þörf á því að hefja aukna kennslu í öðrum greinum raunvísinda, t. d. eðl- is- og efnafræði og stærðfræði. Yfirleitt mun sá háskóli nú vera vandfundinn, þar sem ekki er lögð rækt við raunvís- indi, og er ég ekki í nokkrum vaf a um, að háskóli vor mun næstu árin leggja í sívaxandi mæli út á braut þeirra vís- inda, þótt hér sé að vísu við ærinn vanda að etja sökum skorts á rannsóknarstofnunum, en þær eru alger forsenda fyrir því, að unnt sé að hefja kennslu í þessum greinum. Af vettvangi félagsvísinda má geta þess, að æskilegt væri að auka til muna kennslu og rannsóknir í þjóðhag- fræði og æskilegt væri að koma hér á fót kennslu í stjórn- vísindum (political science) og í félagsfræði (sósíológíu), þ. á m. kriminológíu, en ég efast um, að unnt sé að benda á þjóðfélag, sem jafn vel sé fallið til félagslegra rann- sókna sem íslenzka þjóðfélagið. Þá er æskilegt, að embætti verði stofnað í heimspeki og heimspekisögu svo og almennri sagnfræði. Á næstunni ber mikla nauðsyn til að kanna þörf háskól- ans á lóðarrými, og kosta ber kapps um í því efni, að há- skólasvæðið verði sem mest samfelld heild. Lóð háskólans með núverandi ummerkjum er vitaskuld mikilstil of lítil fyrir framtíðarþarfir, og væntir háskólinn sömu velvild- ar frá bæjaryfirvöldunum og hann hefir notið hingað til með fyrirgreiðslu í því efni. Háskóli í litlu landi, sem er allf jarri öðrum löndum verð- ur að vera vel á verði gagnvart þeirri hættu, að starfs- menn hans og stúdentar einangrist. Sú einangrun verð- ur rofin bæði með því, að bókasöfn hafi góðum bóka- kosti á að skipa og svo því, að kennarar eigi þess mikinn kost að ferðast erlendis og að hér starfi við háskólann er- lendir prófessorar og enn með auknum stúdentaskiptum. Öllum þessum atriðum þarf að sinna mjög næstu árin.