102 MENNTAMÁL Sýnilegt er, að fjöldi ungs fólks á aldrinum 19—25 ára muni vaxa verulega á næstunni, eins og þjóðin gervöll. Fólk á aldursskeiði 20—24 ára var alls 11.775 árið 1956, og voru innritaðir stúdentar í Háskóla Islands þá um 750. Árið 1970 ætti fólk á þessum aldri samkv. líkindareikn- ingi Guðjóns Hansens, tryggingafræðings að vera 17.678 (fólksfjöldi alls 209.111), en sambærileg tala árið 2000 ætti að vera samkv. sömu heimild 31.383 (fólksf jöldi sam- tals 373.773). Ef hlutfallsreikningi er beitt, ættu háskóla- stúdentar að verða um 1150 árið 1970, miðað við sam- bærilega aðsókn 1956 og 1970. Margt er þó á huldu um þessa tölu — eða t. d. tölu, sem miðuð væri við 1980. Má m. a. benda á, að aðstreymið að menntaskólunum afmark- ar mjög aðsókn að háskólanum, og hefur fjöldi mennta- skólanemenda aukizt mjög ört að undanförnu. Er vand- spáð, hvort það aðstreymi haldizt, þótt telja megi það lík- legt m. a. vegna aukinnar almennrar velmegunar. Ef kennsla yrði tekin upp eða aukin í einstökum greinum myndi það og vitaskuld hafa áhrif á aðsókn að háskólan- um. Geta má þess, að í ársbyrjun 1960 munu rösklega 70 íslenzkir stúdentar hafa verið við verkfræðinám erlendis, og eru þá ekki taldir með stúdentar, sem lokið hafa fyrra hluta prófi frá verkfræðideild Háskóla íslands; um 40 lögðu stund á húsagerðarlist og milli 25 og 30 á hagfræði, pg eru þá ekki taldir með stúdentar, sem lokið hafa við- skiptafræðinámi hér og leggja stund á framhaldsnám. Ljóst er og, að það myndi auka aðsókn að háskólanum, ef stofnað yrði til kennslu í fleiri greinum raunvísinda en nú er, svo sem eðlisfræði, efnafræði, stærðfræði og jarð- eðlisfræði. Að sínu leyti á hið sama við, ef stofnað yrði til aukinnar kennslu í sálarfræði og félagsfræði. Gegnir og hinu sama í auknum mæli, ef tungumálakennsla yrði auk- in til muna, en langflestir þeirra íslenzku stúdenta, sem er- lendis dvelja, leggja stund á tungumál, og er þó Ijóst að sumir þeirra myndu allt að einu leita til útlanda, þótt
Beinir tenglar