Menntamál

						114                                                                                    MENNTAMÁL

kennurum á tvo flokka leiðbeininga þeirra, sem ég benti

námsskrárnefnd á. Þeir eru:

1.    Uppeldismál Magnúsar Helgasonar. Kaflinn um

reikning.

2.    Tilmæli um reikningskennslu, samþykkt á alþjóða

uppeldismálaþingum í Genf, 1950 og 1956, og send

kennslumálastjórnum allra þjóða.

Allir eiga greiðan aðgang að Uppeldismálum Magnús-

ar, en tíðindi uppeldismálaþinganna í Genf eru ekki í

höndum hvers barnakennara, þótt svo ætti að vera. Því

bið ég nú Menntamál fyrir þau atriði tilmælanna, sem

helzt varða kennslu barna og unglinga frá 5 eða 6 ára

aldri til 15 ára aldurs. Auk þess nokkur atriði umræðna

á einum þingfundi í Genf, 11. júlí 1950.

Allir kannast við Menningar- og fræðslustofnun sam-

einuðu þjóðanna, UNESCO, og nokkrir íslenzkir menn

hafa sótt einstaka fundi á vegum þeirrar stofnunar, en

lítt hefur því verið á lofti haldið, sem hún hefur lagt til

málanna um alþýðufræðslu, og sízt því sem okkur varð-

ar mestu, umræðum og samþykktum sameiginlegra upp-

eldismálaþinga UNESCO og I. B. E., sem árlega eru háð

í Genf.

Færri munu þeir vera, íslenzkra alþýðukennara, sem

fylgjast með störfum I. B. E. (Uppeldi'smálaskrifstofu

þjóðanna, í Genf, einnig skammstafað: B. I. E.). Þátttaka

í slíku samstarfi um uppeldismál væri þó vissulega þarf-

ari okkar litlu þjóð en vas hennar í hernaðarsamsteypum

hervelda.

I. B. E. kallaði saman alþjóðaþing í Genf, árlega, árin

1934 til 1939 og aftur frá 1946 til þessa. Frá 1947 hefur

UNESCO einnig verið aðili þeirra. Flestir þeirra, sem sótt

hafa þessi þing ,hafa verið ágætir fræðimenn og oddvitar

þjóða sinna á sviðum skólamála og uppeldis. Þeir hafa, að

jafnaði,  rætt tvö  skyld  málefni,  vandlega  undirbúin,  á