Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                                    117

ferðum, og að þeir kappkosti að útrýma orsökum hverrar

einnar villu.

12.    Að reikningurinn sé tengdur, svo náið sem fram-

ast má, öðrum námsgreinum, að æfingadæmi og við-

fangsefni séu tekin úr önnum umhverfisins og tölum sé

stillt í hóf.

13.   Að kennaraskólum sé boðið að fylgja (endorse)

þeim stefnumiðum, sem hér eru skráð, og að búa nemend-

ur sína undir það að fylgja þeim í verki.

Giovanni Calo, prófessor í uppeldisfræðum í háskól-

anum í Florence, var framsögumaður nefndarinnar, sem

undirbjó texta tilmælanna. Framsöguræða hans var glögg

og ýtarleg. Efni hennar er mjög samandregið í tilmælun-

um, en meginþáttur hennar allrar var krafan um ein-

ingu reikningskennslunnar, einbeitingu að alhliða og full-

kominni lausn hvers viðfangsefnis, í stað þess að tæta

kennsluna sundur í greinar og aðferðir.

Ben Yehuda, ráðuneytisstjóri í kennslumálaráðuneyt-

inu í Tel-Aviv, kvað tvennt hafa valdið sér mestum örð-

ugleikum í starfi. Fyrst það, tæknilegs eðlis, að þótt all-

góðar bækur séu til um byrjunarkennslu tölfræði og rúm-

fræði, þá finnist ekkert um það skráð, hversu kenna megi

börnum byrjunaratriði algebru, en það þrennt væri jafn

nauðsynlegt. Annað það, stjórnarfarslegs eðlis, að börn

innflytjenda væru ólíkt á vegi stödd í reikningsnáminu,

miðað við aldur og skólagöngu, eftir því hvaðan þau

kæmu. Þetta væri torskilið, því að reikningurinn væri einn

og hinn sami um alla jörð, jafn auðveldur og jafn þarfur

öllum þjóðum. Hann lagði til, að þingið veldi nefnd manna

til þess að semja námsskrá í reikningi, sem svo yrði reynt

að fá samþykkta í öllum löndum.

Jean Piaget hafði þá í 15 ár rannsakað hæfni barna til

reikningsnáms (children's reactions to mathematics) með

ágætum samstarfsmönnum og við beztu skilyrði. Hann