Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                                    119

3. Byrjunarnám tölfræði og rúmfræði er augljóslega

hliðstætt. Börn vinna eðlilega samtímis (in close harmony)

að hvorutveggja, svo sem er þau fara með ákveðnar mál-

einingar og athuga fjölda þeirra og hlutföll. Börn skilja

hlutföll, áður en þeim er nokkuð um þau kennt í skóla.

Umræður voru fjörugar og hnigu mjög á einn veg. Þó

andmæli einn fultrúi, Christiaens (Chief inspector, frá

Belgíu) algebrukennslu í barnaskólum. Hann kvað Belgíu-

menn hafa gert tilraunir á því sviði og engum árangri

náð. Calo kvað mistök þeirra í Belgíu aðeins sanna fyrri

ummæli sín, að lítils árangurs væri að vænta þar sem

byrjunarkennslan væri tætt sundur í greinar og aðferðir).

Þótt menn væru þannig sammála um gildi algebrunn-

ar, kom engin bein tillaga fram um að geta hennar í til-

mælunum; líklega vegna þess að barnakennurum var ekki

treyst til kennslunnar, enda ekkert um hana ritað svo að

aðgengilegt væri kennurum almennt. (Þess skal getið, að

þjóðir Austur-Evrópu sóttu þá enn ekki þing þessi.)

Tillaga Yehuda um samningu sameiginlegrar náms-

skrár í reikningi fyrir allar þjóðir, fékk hins vegar dauf-

ar undirtektir. Ræðumenn kváðu hana að vísu rétta og

framkvæmd hennar æskilega, en öldungis ómögulega vegna

fjárhags og stjórnarfars margra landa. (Er Island í

flokki með þeim fátæku og undirgefnu löndum?)

XIX. uppeldismálaþingið í Genf var háð í júlí 1956.

Það fjallaði um reikningskennslu í framhaldsskólum (10

til 18 ára) og kennslueftirlit (school inspection).

Samþykkt þess þings um reikningskennsluna er á

þessa leið:

Formáli:

Vitandi að reikningur hefur frá öndverðu verið mik-

ilsverður menningu þjóða og hagsæld, svo að ekki verður

um deilt, og að hann hefur jafnan átt drjúgan þátt í þró-