Menntamál

						120                                                                           MENNTAMAL,

un vísinda, tækni og hagsældar, og þó drýgri nú en nokkru

sinni fyrr.

Vitandi að reikningsnám er réttur og hagur sérhvers

manns, án tililts til kyns hans eða kynstofns, stéttar, stöðu

eða starfs.

Vitandi að hefja þarf almenna reikningsleikni, í fullu

samræmi við þróun tækni og vísinda, til þess að tryggja

framfarir og hagsæld á jörðinni.

Vitandi að sérhver menningaralda hefur lagt sinn skerf

til þess að skapa reikninginn, efla hann og fullkomna. Vit-

andi að sérhver heilvita maður (practically every human

being) er hæfur til nokkurra reikningsstarfa, og að eng-

in átylla finnst til þess að ætla drengi telpum fremri á

því sviði.

Vitandi, að reikningskennslan þróast, bæði að fræðum

og í framkvæmd.

Vitandi að auka þarf kröf urnar um reikningsnám barna

(innan 12 ára aldurs) frá því sem gert er í tilmælum nr.

31, sem samþykkt voru á XIII. uppeldismálaþinginu í

Genf árið 1950.

Vitandi allt þetta, sendir þingið kennslumálaráðuneyt-

um þjóðanna þessi tilmæli:

Stefnumörk.

1.  Að því ber að stefna, og enga fyrirhöfn spara, svo

í sérskólum sem í almennum skólum, að reikningskennsl-

an efli vizkuna og treysti skapið. Til þess verður að iðka

störf, sem temja nemendunum athygli, einbeitni, hug-

kvæmni, reglusemi, ljósa hugsun og gagnort málfar, og

gera þá þannig markvísa og viturlega víðsýna.

2.  Atvinna, þörf manna að semja sig að umhverfinu,

nauðsyn hvers eins að skilja viðfangsefnin sem félagslíf-

ið, tækni þess og hagkerfi, skapa honum og þörfin að

valda þeim magna kröfuna um vaxandi kunnáttu í al-

gengum  reikningi   (tölvísi,   (computation),  frumatriðum