Menntamál

						122                                                                                    MENNTAMÁL

an hvíli á störfum nemenda og samhliða notkun ólíkra

aðferða og reikningsgreina skapi og skýri hugtökin og

hugsunarmátann.

14.   Samfara þessu ætti að rannsaka, með nákvæmum

tilraunum, í hve ríkum mæli má nota f jölþættan og marg-

breytilegan reikning til frjóvgunar kennslunni í fram-

haldsskólunum.

15.  Æskilegt er að kennurum sé leyft að auka við náms-

skrárnar, því sem þeir telja gagnlegt hverju sinni.

Aðferðir.

16.   Ef námsskrár hafa ákvæði um kennsluaðferðir,

ættu þau að hvetja kennara til þess að fylgjast með þró-

un sálfræði og kennslufræða, sem og sjálfs reikningsins

og hagnýtingar hans; hugvísinda sem standa djúpum rót-

um i veruleikanum og eiga mátt til að móta hann.

17.  Ekkert erfiði má spara til þess að glæða áhuga nem-

enda á reikningsnáminu og laða þá til sjálfstæðrar þátt-

töku í meðferð viðfangsefnanna.

18.  Nauðsynlegt er: a) Að varðveita áhugann á reikn-

ingi og hagnýtingu hans. b) Að taka fullt tillit til eigin

hugsunarmáta sérhvers nemanda. c) Að haga kennslunni

eftir þroska hvers nemanda og sveigja inn á þau svið,

sem gagna áætluðum framtíðarstörfum hans.

19.  Nauðsynlegt er: a) Að draga, svo oft sem auðið er,

ályktanir af eigin raun, einkum í lægri bekkjunum, og

nota hluti, myndir og tilraunir, framkvæmdar eða hugs-

aðar, til þess að skapa hugtök og skýra aðferðir, hvar sem

því verður við komið. b) Að gæta þess, að öll reiknings-

kunnátta er sprottin af vinnu og raunhæfum hlutum.

c) Að nýta hagræn viðfangsefni engu síður til þess að

leiða fram lögmál og aðferðir en til þess að sýna nota-

gildi reiknings.

20.   Mikilsvert er: a) Að leiða nemendur til þess að

orða skoðanir sínar og hugsanir og að finna sjálfir, móta