Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                                    123

og skilgreina reikningshugtök og tengsl þeirra, í stað

þess að troða í þá mótuðum formálum. b) Að tryggja

glöggvan skilning og yfirsýn hugtaka og verkana, áður

en lögmál og reglur eru orðuð. c) Að æfa þá fyrst að-

ferðir, er nemendur hafa skilið þær til hlítar.

21.   Nauðsynlegt er: a) Að nemendur séu ekki látnir

fást við afleiddar (deduktivar) sannanir, fyrr en þeir

hafa af eigin sjón og raun skilið og numið öll hugtök, sem

til þarf að grípa. b) Að æfa nemendur við að draga sér-

hæfar ályktanir af almennum lögmálum. c) Að nemendur

séu vandir á að skapa sjálfum sér viðfangsefni (reikn-

ingsdæmi), leita lausnanna í tölum, merkjum, teikning-

um og orðum, meta þær og hagnýta. d) Að leggja stund

á virka kennslu, sem hjálpar nemendunum til þroska

(heuristik), en síður á ítroðning fræðisetninga (dogma-

tik). e) Að kenna nemendum að sanna tilgátur sínar

með rökum, leiddum af viðurkenndum staðreyndum (axi-

omatik), og orða svo nýjar aðferðir, reglur og lögmál,

leidd af áður þekktum lögmálum.

22.  Nauðsynlegt er: a) Að athuga vandlega villur, sem

nemendur gera, til þess að skilja hugsunarhátt þeirra.

b) Að temja nemendum að rannsaka sjálfir verk sín og

leiðrétta. c) Að venja nemendur á að meta gildi úrlausna

sinna og verka og nákvæmni þeirra. d) Að treysta meira

á íhugun og greind en utanaðnám og leggja aðeins fá

grundvallaratriði á minnið. e) Að haga prófum svo, að

þau reyni meira  á reiknandi hugsun  en  lærðar  reglur.

23.  Mikilsvert er: a) Að efla sjálfstæða tjáningu (ex-

pression) nemenda í orðum, teikningum og merkjamáli,

þótt henni sé í byrjun mjög áfátt, fága hana svo og full-

komna smátt og smátt. b) Að gera nemendum ljóst, hve

nauðsynlegt er að temja sér skýrt og nákvæmt málfar

og alla tjáningu, til þess að tryggja réttan skilning. c) Að

ef la rannsóknarhvöt nemendanna og vinnugleði, svo í sam-

vinnu sem í einkastarfi. d)  Að flytja fyrirlestra, skipu-