Menntamál

						124                                                                                   MENNTAMAL

leggja starfshópa (klúbba), hafa samkeppnir og fleira

slíkt, sem fjölgað getur áhugamönnum og treyst nám

þeirra. Þörf er að veita nemendum nægan kost góðra bóka,

tímarita og annarra hjálpargagna.

24.   Það er höfuðnauðsyn: a) Að varðveita einingu

reikningsins; hætta að tæta hann sundur í stranglega að-

skildar greinar, en leysa í þess stað viðfangsefnin frjáls-

lega, eins og bezt hentar hverju sinni, og gjarnan á

marga vegu. b) Að vanrækja ekki sögu reikningsins.

25.  Það er höfuðnauðsyn: a) Að gæta vel tengslanna

milli reikningsins og þeirra fræðigreina, sem honum eru

háðar. b) Að vera gagnorður, heiðarlegur og nákvæmur

í hugsun, svo sem reikningur krefst. c) Að varðveita

tengsl reikningsins við lífið, veruleikann.

Kennarar.

28.   Árangur reikningskennslu er háðari kennaranum

en árangur annarra kennslugreina. Því ættu stjórnend-

ur kennslumála að vanda val reikningskennara vel, mennt-

un þeirra og framhaldsmenntun.

29.   Kennarar, sem trúað er fyrir reikningskennslu í

framhaldsskólum, ættu að kunna drjúgum meira en þeim

er ætlað að kenna. Það er ekki nóg að þeir kunni lögmál-

in fræðilega, heldur þurfa þeir og að hafa nokkra leikni

í hagnýtingu reiknings, vita skil á sögu hans, þekkja vís-

indalega starfshætti reikningsmanna, og kunna að skoða

byrjunaratriði reikningsins frá vísindalegu sjónarmiði.

31. Þess ber vel að gæta, að allir nemendur lægri bekkj-

anna njóti kennslu beztu kennaranna, svo og tornæmari

unglingarnir í hærri bekkjum.

35. Gild reikningskennsla, sem er nauðsynlegur þáttur

uppeldisins, er því háð, að kennarastöðurnar laði til sín

dugandi reikningskennara. Þetta er hið mikilvægasta

fyrir sérhverja þjóð, því að nægur fjöldi góðra reikn-