Menntamál

						132                                                                                    MENNTAMAL

Aukaverkefni.

Ýmis hjálpargögn eru auðfengin til að þjálfa og auka

lestraröryggið, en samt sem áður mun kennarinn jafnan

þurfa á uppeldislegri hugkvæmni sinni að halda til þess að

sjá lökustu taörnunum fyrir hentugum viðfangsefnum.

Þess kyns efni getur verið til þess fallið að þjálfa orð-

lestur, til dæmis með því að fylla upp í eyður, þar sem

börnin eiga að velja úr fjölda ritaðra orða eitthvert það

orð, sem við á í gefinni setningu. Dæmi: Kötturinn étur —

(perur, ost, mýs ,sand). Ég hef — (tennur, tær, nef, hend-

ur, maga) í munninum.

Lesbækur.

Þegar treglæsa barnið er komið á rekspöl með lestur-

inn og finnur, að hann er viðráðanlegur, þá er tími til

kominn að láta það lesa frjálst og eitt sér (hljóðlestur)

í skemmtilegum, spennandi bókum, en þeirra er mikil

gnægð, og eru þær misþungar. Það er hlutverk kennarans

að finna þær bækur, sem henta barninu bezt á hverju stigi.

Ritið Læsepedagogen hefur gefið út skrá um slíkar bæk-

ur og metið þær og raðað eftir þyngd. Kennarinn þarf

hins vegar ekki að hafa neinar áhyggjur, þó að börnin

lesi ýmis orð rangt, það gera þau. Engu að síður verður

þetta notadrjúg þjálfun og kemur þeim að gagni í radd-

lestri, en einkum örvar þetta lestrargleðina.

Það er misskilningur, að börnin hafi fullt gagn af lestr-

arbókinni, þó að þau hafi farið einu sinni yfir hana. Það

er mjög títt, að börn lesi skemmtibækur með stakri ánægju

tvisvar til þrisvar. Við endurlestur tileinkar barnið sér

efnið mun betur en í fyrstu lotu. Þetta er rétt að hafa trú-

lega í huga og notfæra sér það, þar sem hinir tæknilegu

lestrarörðugleikar geta dregið úr gleði barnsins við fyrsta

lestur, en ánægja við endurlestur verður því meiri. En

þetta á að gera vegna ánægjunnar, en ekki sakir lexíu-

kenndrar endurtekningar.