Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                                    143

lítur út fyrir, að nóg sé af lionum," var allt, sem ég gat sagt, er ég

var spurður að, hvernig ég skynjaði tímann".1)

„Sumir munu uppgötva (þ. e. undir áhrifum meskalíns. Aths. liöf.)

óþekktan heim undurfagurra vitrana. Öðrum mun veitast innsýn 1

þá dýrð, það óendanlega gildi og fyllingu þess tilgangs, sem er

fólgin í hinni hreinu verund, í hinu sjálfsagða, ógrunaða og al-

gjörlega nýja og nýfædda atviki, sem maður hefur ekki neina

hugmynd um fyrir fram. Á lokastigi upplausnar sjálfsverunnar

finnst „óljós vissa" fyrir því, að allt sé í öllu, — og allt sé við öll,

hvert og eitt. Og ég ætla, að þetta sé hið lengsta, sem takmarkaður

mannshugur kemst í þekkingu á „öllu, sem á sér stað, alls staðar

í alheiminum"."2)

„Það sem ég reyni að sýna fram á er, að reynsla sú, sem fæst vic?

notkun meskalíns, er hið sama og kaþólskir guðfræðingar kalla hina

óverðskulduðu náð, ekki endilega náð, sem veitir endanlega frelsun,

heldur náð, sem kemur að mikilvægum notum og gagni, og við

eigum að taka með þakklæti, ef hún fellur okkur á skaut. — Að

vera hafin upp úr djúpum hjólsporum hversdagslífsins, þegar um

er að ræða þekkinguna, að öðlast sýn í ytri veröld, að öðlast sýn í

innri veröld, sem er öðruvísi en hin venjulega og ekki einkennist

af spendýrinu i okkur og er ekki álagabundin og fjötruð með lífs-

baráttunni, veröld, sem ekki auðkennist af skynsemi okkar og er

fjötruð orðum og hugtökum, táknum og formum, heldur veröld, sem

einkennist af alheimssálinni, eingöngu og skilyrðislaust — slíkt yrði

ómetanleg reynsla fyrir hvaða manneskju, sem væri og þó einkum

fyrir hina „intellektuellu".3)

Ég verð að láta þetta nægja úr bók Huxley's, en í henni

kemur greinilega fram, að hann álítur þessa reynslu sálu-

hjálparatriði fyrir manninn. Huxley telur það framtíðar-

verkefni vísindanna að framleiða eitthvert það lyf, er geri

mönnum mögulegt að öðlast þessa reynslu, þeim sjálfum

að skaðlausu. Meskalín virðist að vísu skaðlaust, að því að

vitað er, en lítið er kunnugt um afleiðingar af lang-

varandi notkun þess. En hvernig svo sem því er farið,

hvort við í framtíðinni munum almennt öðlast getu til'.

1)  Sama bók, bls.  16-17.

2)  Sama bók, bls. 22-23.

3)  Sama bók, bls. 71.