160 MENNTAMAL. araskólana á Norðurlöndum og íslandi, og trúi ég, að ýms- um þyki um langan veg leitað tíðinda að vitna til þeirra í Genf um það, á hvaða námsstigi stúdentar við norræna kennaraskóla séu. Þó ætla ég íhugunarvert, að gestsaugað blindast síður af heimavenjunni, t. d. málvenjunni og hugsunarvenjunni, en hér mun margur ætla, að ekki séu gerðar, jafnvel sé ekki unnt að gera, vísindalegar náms- kröfur nema í stofnunum þeim, er bera heitið háskóli. Hitt er sönnu nær, að nafnið ræður engu þar um, sbr. lýð- háskóli, heldur ytri og innri aðstæður. Og enn annað: há- skólanám er stigbundið, og fáir einir ljúka hinum æðstu stígum. Hér hefur verið drepið á fátt eitt, en þó nógu margt til að minna á nokkurn hluta þeirra spurninga, er sjálfkrafa vakna, þegar svipazt er eftir því, hvernig ýmsar þjóðir og líklegar til eftirbreytni leysa hin margþættu viðfangs- efni kennaramenntunarinnar. Tegundir kennaraskóla. Ég mun ekki tef ja lengi við fyrrnefnda skýrslu UNESCO og IBE, en þykir þó rétt að minna lauslega á flokkun þá, sem þar er gerð á kennaraskólum. Skólum þeim, er kennaramenntun veita, er skipt í þrjá meginflokka: a) skóla á framhaldsstigi1), b) skóla á há- skólastigi og c) skóla er starfa á efri eða efstu þrepum framhaldsstigs og lægstu þrepum háskólastigs. Milli flokka þessara eru mörkin oft harla óljós. Einfaldast er ef til vill að skipta eftir aldri kennaraefna við lok kenn- aranáms. Ef kennaraefni líkur kennaranámi á þeim aldri, sem háskólanám er almennt hafið, er einsætt, að kennara- námið er allt á framhaldsstigi, kemst að minnsta kosti ekki upp fyrir það. Sh'ks kennranáms munu fá dæmi í Evrópu, ]) Með framhaldsstigi (scondary level) er hér átt við næstu náms- þrepin undir háskólastigi.