Menntamál

						MENNTAMÁL                                                                                    161

en það tíðkast með ýmsum þjóðum ólíkum Islendingum.

Auðveld er flokkunin einnig þar, sem kennaramenntunin

er eingöngu á háskólastigi (entirely at higher level) og fer

fram í háskólum. (Ástralía, Tékkóslóvakía, og að nokkru

leyti Canada, Bretland og Vestur-Þýzkaland. Eðlilegt tel

ég að bæta hér við Bandaríkjum Norður-Ameríku og

Rússlandi1) Br. J.). Næstir ganga kennaraháskólar eða

kennaraakademíur. (T. d. Finnland, Grikkland, Basel-

kantona í Sviss.) Um þetta afbrigði akademisks kennara-

náms segir í skýrslunni: „Námsefni í skólum þessum er

stundum uppeldisgreinar einar, annars tekur það til al-

mennra námsgreina einnig."

Hér á eftir mun ég gera nokkra grein fyrir þeirri þróun,

sem kennaramenntunin hefur tekið í Bandaríkjum Norður-

Ameríku, Þýzkalandi, Englandi og Norðurlöndum, eink-

um Noregi, en þar hafa nefndir f jallað um kennaramennt-

unina, mikið verið um hana rætt undanfarin ár og ný

löggjöf undirbúin.

Bandaríkin.

Ég gat þess að framan, að ég teldi eðlilegast að flokka

kennaramenntun í Bandaríkjunum með hreinni háskóla-

menntun. Að vísu munu þeir, er vel þykjast vita, minna

á, að nær fimmtungur bandarískra barnakennaraefna

ljúki ekki háskólaprófi; ennfremur sé hæpið að leggja að

jöfnu inntökuskilyrði í bandarísk colleges og inntökuskil-

yrði í evrópska háskóla. Hvað sem því líður, fer námið

fram með háskólasniði í bandarísku kollegunum, og nám-

inu ýkur með prófi, er veitir lægstu háskólagráðu. Tekur

það yfirleitt f jögur ár.

Lærdómsríkast ætla ég þó að hafa hliðsjón af þeirri

stefnu, er Bandaríkjamenn hafa tekið og hvert mat þeir

leggja sjálfir á mismunandi tegundir kennaraskóla. Þró-

1) Sbr. Menntamál 3, 1960, bls. 240.