Menntamál

						166                                                                                    MENNTAMÁL

skólarnir tæki á sig ábyrgð á námi allra kennara, né

hefðu þeir heldur tök á því. Nefndarhlutanum stóð stuggur

af því, að nýir kennaraskólar lentu allir í háskólaborgum,

háskólarnir myndu flytja kennaraefnum of einhliða fræði-

leg sjónarmið, en kennaraefnin myndu setja óeðlilega

mikinn svip á háskólana.

Þess vegna mælti nefndarhlutinn með því, að unnið

yrði að frekari eflingu á samvinnunefndunum (Joint

boards), en í þeim eiga sæti fulltrúar frá háskólum, kenn-

araskólum og fræðslustjórnum í héraði, en samvinnu-

nefndirnar skyldu bera ábyrgð fyrir yfirstjórn fræðslu-

málanna (Board of Education) að því er varðar próf og

kennsluréttindi. Nefndarhlutinn lagði til, að samvinnu-

nefndirnar yrðu endurskipulagðar og faliln ábyrgð á

svæðaskipuninni á kennaramenntuninni, (area training

service), þar sem kennaradeildir háskólanna og kennara-

skólarnir skyldu halda sjálfstæði sínu, en ýmsar ráð-

stafanir verða gerðar til þess að efla gagnkvæma hjálp

og samvinnu1). En nefndin var öll á einu máli um það

að lengja kennaranámið úr tveimur árum í þrjú, og hæf-

um mönnum, þótt eigi hefðu þeir háskólapróf, skyldi gef-

inn kostur á eins árs sérnámi í háskóla, og öðrum skyldi

einnig veitt færi á námskeiðum, mislöngum eftir því, hver

reynsla þeirra og nám væri.2)

í þessari síðustu málsgrein felst viðurkenning á því,

að kennarar geti lokið akademisku fullnaðarnámi án þess

að hafa fylgt hinum venjulega akademiska námsferli.

1)  Þessir kennaraskólar eru í tengslum við „institiutes and schools

of education", sem almennt eru kölluð Area training organizeations.

Nær hvert þeirra yfir ákveðið svæði, og er háskóli á hverju þeirra.

Flestar þessar stofnanir eru á háskólastiginu og í öllum þeirra gætir

mjög áhrifa frá háskólunum. Sbr. Becoming a teacher. Ministry of

Education, London, 1958, bls. 7.

2)  D. J. Beattie et al.: The New Law of Education, London 1944,

bls. 49.