Menntamál

						MENNTAMÁL,                                                                                    177

ast að sumu leyti æskilegra mannvali en menntaskólarnir

með hliðsjón af væntanlegu kennarastarfi.

Meiri hluti kennaraskólakennara var hlynntur síðara

sjónarmiðinu, en taldi æskilegt að lengja kennaramennt-

un stúdenta úr tveimur árum í þrjú, og verklegt kenn-

aranám skyldi m. a. taka til sex samfelldra kennsluvikna.

Um þróun sjónarmiða meðal kennaraskólakennaranna

í Noregi leyfi ég mér að minna á tillögur þeirra til endur-

bóta á norskri kennaramenntun, er birt var í Norsk peda-

gogisk tidskrift, 1. hefti 1959.')

Þar er lagt til að lengja námið um eitt ár, hjá stúdent-

um úr tveimur árum í þrjú, og hjá öðrum kennaraefnum

úr fjórum árum í fimm ár. Þessir kennarar skulu vera

færir um að kenna í öllum bekkjum samfellda 9 ára skól-

ans. Og segir orðrétt í grein eftir Áke Wretfeldt: „And-

stæð kröfunni um alhliða menntun kennaraefnis er þörfin

á rækilegu námi í einstökum greinum eða greinaflokkum.

Þess vegna á að skapa skilyrði til sérhæfingar í kennara-

skólunum." Norsku kennararnir hugsa sér sérhæfinguna

sem línuskiptingu innan kennaraskólanna og raunverulegt

sérnám á síðasta, námsári, það er á þriðja og fimmta náms-

ári, og yrði þá bekkjarskipanin leyst gersamlega upp, og

kennaraefni með stúdentsprófi og önnur kennaraefni skip-

uðust saman um sérnám í ýmsum greinum, með miklu

sjálfstæðu námi.

í heild má segja, að námið yrði þá:

9 ára samfelldur skóli + 5 ára kennaraskóli -f 1 árs

frjálst námskeið undir stúdentspróf = 15 ár.

9 ára samfelldur skóli + 3 ára menntaskóli + 3 ára

kennaraskóli = 15 ár.

7 ára skóli -j- 5 ára gagnfræða- og menntaskóli + 3 ára

kennaraskóli = 15 ár.

1)   Sbr.   Áke   Wretfeklt:   Norsk   liirarutbildning,   Skola   och   sam-

halle 7-8, 1959, bls. 202 og áfram.