Menntamál

						178                                                                                    MENNTAMAL

Ef niðurstöður eru bornar saman við skoðanir dr. Evu

Nordland, sem ég ræddi fyrr, er báðum sameiginlegt að

leggja áherzlu á kosti kennaraefna til sérhæfingar og sjálf-

stæðs náms, en Nordland leggur meiri áherzlu á tengsl

kennaraskólanna við háskólana, en tillögur sambands kenn-

araskólakennara frá 1958 gera ráð fyrir, að kennaraskól-

arnir séu efldir til þess að veita nemendum nægilega sér

menntun. Nordland gerir einnig ráð fyrir þeim kosti.

Hlutfall almennra námsgreina og uppeldisgreina.

Meginmáli skiptir, hversu hlutföll deilast milli almennra

greina og uppeldisgreina í þeim stofnunum, sem hvort

tveggja kenna. Það er dálítið örðugt að gera sér ljósa

grein fyrir þessari skiptingu, en hlutföll eru mjög ólík í

ýmsum löndum.

Ef litið er á bóklegar greinar einar, tónlistarkennsla,

teikning, skrift og íþróttir ekki meðtalið, verða hlutföll-

in t. d. á þessa leið: í Bandaríkjunum eru uppeldisgrein-

ar og almennar greinar kenndar í hlutfallinu 1:2—1:3.

En þar og aðeins þar er mér kunnugt um teljandi óánægju

af því, að hlutur almennu greinanna sé fyrir borð borinn

sakir of mikillar ræktar við uppeldisgreinarnar.

í Svíþjóð mun hlutfallið vera um 1:5.x) í Noregi svip-

að.2) Á íslandi um 1:7.

Af þessu sést, að á íslandi er illa búið að uppeldisgrein-

unum, og er vart annað hugsanlegt en einhver breyting

verði á þessum hlutföllum.

Ég trúi, að ekki sé ofmælt, að enginn ágreiningur sé

um þörfina á góðri verklegri menntun kennara og ein-

róma séu óskir kennara, jafnt við kennaraskóla og við

barna- og unglingaskóla, að auka þar fremur við en slaka

1)  Seminarie Organisationen II, Stockholm 1957, bls. 86.

2)   Skola och samhalle 7-8,   1959, bls. 205.