188 MENNTAMÁL Hvað þjóðkirkjuna snertir, hefði þurft að gera grein fyrir því, hvað í því felst, að hún er rlkiskirkja, þ. e. að Alþingi hefur sett og setur henni lög og kirkjumálaráðherra er í sumum greinum æðsti maður hennar, að ríkissjóður greiðir laun presta o. fl. Þannig gilda um húsvitjanir og fermingu sérstök lög (frá 1746 og 1759), og hafa prestar til skamms tíma farið eftir þeim. En manntalið er nú ekki lengur meðal skyldustarfa presta. Það er mín skoðun að „kirkjufrœðin" í lok bókarinnar hefði þurft að vera fastari og nákvæmari. — Frumeindir kristinnar kirkju — ef svo mætti að orði kveða — eru hinir kristnu einstaklingar og heim- ili. A heimilunum hefst hið fyrsta kirkjulega starf i sögu einslaklings- ins, unnið af foreldrum ,einkum þó móðurinni, er hún kennir barn- inu að biðja. Barnaskólarnir halda þessu starfi áfram, jafnhliða heimilum — og sunnudagaskólum, þar sem þeir eru. Barnakenn- arar eru þýðingarmiklir starfsmenn kristinnar kirkju, þar sem þeir veita mikinn hluta skírnarfræðslunnar, en þar með er átt við þá fræðslu, sem vér allir, er kristnir teljumst, erum skyldugir til að veita og þiggja samkvæmt skírninni. Öll skírð börn og allir skírðir menn, sem ekki ganga úr kirkjunni, eru meðlimir hennar, með réttindum og skyldum. Þar eftir skyldi rætt um, hvað söfnuður er og prestakall, prófasts- dæmi og biskupsdæmi. Geta þyrfti einnig þess í hvaða alþjóða sam- tökum íslenzka þjóðkirkjan er (Alkirkjuráði og Lútherska Heimssam- bandinu), sjá bls. 85. Það er vel, að Postullega Trúarjátningin er prentuð á bls. 4, en það hefði ekki lengt bókina, þótt nöfnin á hin- um öðrum játningum kirkju vorrar hefðu verið skráð þar fyrir neðan, svo að þeir gætu vitað, sem vita vilja. Því ber vissulega að fagna, að þessi kristnisaga skuli hafa verið gefin út. Margar myndir prýða bókina, sömuleiðis kort yfir ferðir Páls postula. Pappír er ágætur, letur skýrt og frágangur góður, út- gefendum til sæmdar. Jóhann Hannesson.
Beinir tenglar